Benim başım ÖSS ile dertte. Sınava girmek istemiyorum çünkü ailem benden eczacılık fakültesini kazanmamı bekliyor ama ben o kadar da iyi bir öğrenci değilim.

Bunu aileme anlatamıyorum ve ne yapacağımı bilmiyorum. Okuldayken derslerimin iyi olmasından dolayı beni o fakulteyi kazanabilirim sanıyolar.

Evet çalışkanım, tembel değilim ama çok da iyi değilim.

Geçenlerde bir rüya gördüm. Üniversitede okuduğum yıllara ait bir rüyaydı. İkinci sınıfta, gri ve soğuk bir kış sabahı çok erken bir saatte, kampus içinde yer alan yurttaki yatağımda uyanmış buldum kendimi.

Diğer üç arkadaşım henüz uyuyordu. İkisi Kimya Mühendisliğinde, biri de İnşaat Mühendisliğinde okuyordu o sıralar. Yurt odası, sabahın alacakaranlığında ürkütücü bir sessizlik içindeydi.

Ranzaların karşısındaki duvar boyunca uzanan ortak çalışma masasının üzerinde; geceden kalmış biri yarım dolu, diğerleri boş dört çay bardağı, bir dilim kurumuş ekmek, kantinden alınmış ve hala kâğıt üzerinde bekleyen sararmış bir parça beyaz peynir, açık bırakılmış iki kitap, rezistanslı yuvarlak bir ısıtıcı ve dört basit sandalye.

» Hikayenin Devamı

Millenyum yılının çılgınlığı her tarafı sarmıştı. Çevremizdeki tüm insanlar çılgınlar gibi her gün alışveriş yerlerini dolduruyor, aklınıza gelebilecek her türlü malzemeyi ihtiyaçları olsun, olmasın veya diğer bir değişle sanki bu dünyanın son indirimleriymiş gibi çılgınca reyonlarda indirimde olan ne varsa alıp, arabasının bagajına taşıyorlardı.

Bazen bu arabasının bagajına gidiş ve gelişi birkaç seferlik turlar halinde oluyordu. Herkes korkunç bir mutluluk içerisinde, sanki 2000 yılının sonuna kadar olan ihtiyaçlarını bu hafta içerisinde bitirmek istiyormuşcasına, nasıl ki arıların peteklerinde gün boyu çalıştıkları gibi çalışıyorlardı.

» Hikayenin Devamı

Lise son sınıftaydım. Derslerim o kadar kötüleşmişti ki ilk yapılan yazılılardan hep zayıf not alıyordum. Arkadaşlarımla zaten iyi olmayan ilişkilerim daha da kötüleşmişti.

Benim için en kolay gelebilecek ders olan ileri kumanda teknikleri dersinden bile bütün sınıf 80-90 almışken 15 almıştım. Ve vücudumun her yerinde damarlar seyiriyordu. Yanımda su içilmesi bile sinir ediyordu beni.

Sonunda bu durumu aileme açtım ve beni Okmeydanı SSK Hastanesi nöroloji klinik şefi Prof DR. Osman Tanık’a götürdüler.

» Hikayenin Devamı

Ben beni bildim bileli İngilizce’den çakarım bi’ şekilde. Neyse, böyle gele gele geldik üniversiteye ve İngilizce belası yine karşımda.

Vizeye girdim. Hiçbir şey bilmiyorum. Dedim adettendir, gittim hocaya, not soruyorum. İsmimi söyledim ama söylemez olaydım. O an yerin dibine girsem haktır. Birkaç hoca da var orada, dedi ki;

- “Oğlum 100 üzerinden 2 aldın. Onu da ben verdim”

Daha o dersi yeni geçtim. Kaçla biliyor musunuz? 95. Nasıl, gelişme var değil mi? Gelişme bende değil hocada :))