Hiç unutmam, Orta 1. sınıfta din sınavı oluyorduk. O sene, o okula ben yeni gelmiş, hocayla ilgili efsaneleri duymuş, hocanın Bruce Lee gibi yumruklarını çocuklardan esirgemeyen, kızdığında tekme tokat girişen, daha önce iki çocuğu hastanelik eden biri olduğunu idrak etmiş durumdaydım.

Sınavda bir soru: “Kuran’da adı geçen 25 peygamberin isimlerini yazınız” diyordu. Orta 1 öğrencisi olduğumdan ve hatim indirmediğimden anca 9-10 isim çıkıyordu oysa ki benden.

Tek çare sıramın altındaki kitaptan bakmaktı. Evet, evet bakmaktı. Bakıcaktım ulan. Hoca da minibüsçü cesareti varsa bende de deli cesareti vardı.

» Hikayenin Devamı

Ne kadar çok olaya, insana sessiz kaldınız? Hiç hatırlıyor musunuz? Çoğumuz belki sayısını bile hatırlayamıyordur.

Daha çocukken başlar sesiz kalmalar. Mahallede arkadaşınla maç yaparken çat, top Ayşe teyzenin camına denk gelmiştir. Evet pası belki sen atmışsındır ama camı sen kırmamışsındır. Tabi suç sana yüklenir. Bir sürü azar bi’ de üstüne dayak yersin anneden, sessiz kalırsın.

İlkokulda usluca dersini dinlerken birden bire arka sırandaki muzur arkadaşların kıyameti koparır. Pat hocadan bir tokat yersin. “Ama hocam ben bir şey yapmadım” desen de, o tokat yüzünde patlamıştır çoktan, sessiz kalırsın.

Bütün hafta deliler gibi o önemli sınava çalışmışsındır. Kağıtlar dağıtılır, sen harıl harıl soruları cevaplarken, sınav sonuna doğru yanındaki arkadaşın bir sorusuna cevap verdin diye. Hoca kağıdını alır ve sana sıfırı basar. “Ama hocam şey em küm” derken sen çoktan sıfırı almışsındır. Sessiz kalmışsındır.

» Hikayenin Devamı

Sosyal bilgiler dersi yazılısındayız. Herkes hazırlıklı, herkes kopyasını hazırlamış. Yani herkes bir an bekliyor. Hoca arkasını dönebilir, biriyle konuşabilir, hiç önemli değil. Önemli olan o anı yakalamak.

Ben yanımdaki arkadaşımla beraber bu anı yakaladık(!) ve iç cebimize koymuş olduğumuz kağıtlardan cevapları yazmaya başladık. Halbu ki neden ezberlemeyip te kağıtlara yazmamızın sebebini bir türlü anlayamam.

Kağıtlarımızı yarı yarıya doldurmuştuk ki, sınıftan tok bir ses duyuldu:

- Osman, Bilal kağıtlarınızı teslim edin.

» Hikayenin Devamı

Üniversitenin 7. senesiydi. Bu sene bitirmek için son hakkım dı. 4. sınıftan sonra okulu bitirememiştim. Toplam 11 dersim vardı vermem gereken. Çünkü 2.sınıftan beri part-time çalıştığım şirkette yükselmiştim. İş, okuldan öne geçmişti.

Okulu pek önemsemiyordum artık. Ama askere çağırıldığımda bakışım değişti. Bitiremezsem 15 ay, okulu bitirirsem 6 ay yapacaktım. Okul birden önem kazanmıştı. Bu sene eğer 11 dersi de verirsem mezun olabilir, askere kısa dönem gidebilirdim.

Hocalarımın yanına gittim tek tek. Anafikir olarak şunu anlatıyordum;

Ben kariyerime başka bir alanda devam ediyorum zaten. Bu mesleği yapmayacağım ama askerlik için okulu bitirmek istiyorum.

» Hikayenin Devamı

Lise dönemleri, deli dolu çağlar. Bir arkadaşım birine fena halde aşık olduğunu sanıyor ve onu unutmak için ne akılsa başka birisiyle çıkıp, onu unutmaya çalışacağını söylüyor.

En yakın arkadaşlarımızdan biri hadi dedi, mutlu olsun bari kendini yiyip bitiriyor. Bulalım şunun gibi birini. Hep beraber onay veriyoruz ve başlıyoruz aramaya. Kısa zamanda bir tane kısmet buluyoruz arkadaşımıza :) Buluşma yerlerini ayarlıyor ve kalanı onlara bırakıyoruz.

Buluştular ve birbirlerinden hoşlandılar. Bizim akıllı arkadaşımızda hoşlanmaya başlayınca Hasandan;

- “Aaa ben aşık değilmişim ki Murat’a” dedi

Ve böylece Hasan’a körkütük aşık olacağının ilk sinyallerini vermeye başladı bize…

» Hikayenin Devamı