Sıradan bir insanım. Sıradan olmayı hiç istemedim. Dünya’yı yelkenliyle gezip, burada anılarımı anlatmak, zenginliğim ile nispet yapmak veya acılı dahi olsa, maceralarla dolu bir hayattan pasajlar sunmayı öyle çok isterdim ki…

Geriye kalan büyük çoğunluk gibi her şeyi orta karar yaşıyorum. Ay sonunda kemer sıktıran bir iş, sağlıklı olduğu için şükredilen orta zekada çocuklar. Manken gibi olmasa da başarılı bir ev kadını. Bütün gün köşedeki divanında yatıp, gelinine huysuzluk eden bir hasta anne.

Sahip olamayanlar için bunların büyük birer mutluluk olduğunu düşünmek pek teselli etmiyor açıkçası. Daha fazlasını istemek kendimi suçlamama neden olmamalı.

» Hikayenin Devamı