“Bu gökyüzü altında söylenmemiş söz yok. Yine de yürünecek yollar, binilecek bisikletler, izlenecek gün batımları…”

Kitabı kapattı. Şehrin gün batımındaki soluk silüetine baktı. “İzlenecek gün batımları” okunacak kitaplar, izlenecek filmler, gidilecek yollar, görülecek şehirler var diye düşündü. Daha yaşanacak bir hayat…

Eksik olan neydi? Ağzındaki ve aklındaki pas tadı neden? İçinde bir şeyler aradı. Bir coşku ya da sızı, yok mu?

» Hikayenin Devamı