Kenan’ın şarkısındaki gibi ”Tabakta kaldık, günah olduk”.

Yaptığım bütün fedakarlıklara rağmen, bütün kırgınlıklarıma karşı, küs kalmak istemeden, üstelik hep affediciyken, karşımdaki insanı anlamaya çalışırken, yaptığım tek hata ve ilişkiye asla zarar vermeyecek bir hata karşısında terkedilmenin ve beş yıllık bir ilişkinin bitmesine sadece seyirci olabilmemin şaşkınlığını yaşıyorum.

İçimde keşke kızgınlık olsaydı. O zaman bağırır, çağırır bir şekilde kurtulurdum bu duygudan. Ama kırgınlığımın önüne geçemiyorum…

Keşke onu affedebileceğim, nasıl anlatılır, yüreğimle değil de, beynimle düzeltebileceğim bir sorun olsaydı. Öyle ya, bu bir sorun değil. Hiç karşılaşmadığım bir duygu sadece.

» Hikayenin Devamı