Senelerdir eve gelir gelmez açıyorum, beni dünyadan “koparan” aygıtı. “Bağlan” komutuna riayet ettiğin halde “kopmak” ne acıklı bir durumdur oysa.

Ne büyük özgürlükler veriyor sanal dünya insana. “Hadi, hadi!” diye nasıl da yüreklendiriyor. İnsan ne de güzel aşabiliyor haddini!

Kanlı, canlı hayatlarımızda tatmin olamamış egolarımız, nasıl da alenen, utanmadan tatmin edebiliyor kendini sanal dünyada. Hiç bilmediğimiz, tanımadığımız insanların yazılarımıza, şiirlerimize, yorumlarımıza vermiş olduğu (+) larla, gerçekte sahip olduğumuz (-) lerin üstünü ne de rahat örtüyoruz buralarda.

» Hikayenin Devamı

Bazen düşünüyorum da, aşkın cazibesine ve ızdırabına yenik düşen bizler neden ondan vazgeçemiyoruz? Neden hayatımıza bir yerden sıvışıp, bizi esir almasına izin veriyoruz?

Bu “çocukluk aşkı”yla başlayıp, yıllar yılı süregelen onlarca hikaye; Aşk hikayeleri… Benim hikayemde 16 yaşımda başlıyor. Tabiki çocukluk aşkımda oldu, hem de 4 sene sevdim şaka maka.. Ama adı üstünde ‘çocukluk’, çocuktuk..

16′ımda da pek büyük sayılmam. Ergenliğin dönüm noktası adeta o yaşlar. Hayatı öğrenmeye başlar ya insan yeni yeni, ondandır bu sinir stresi.

» Hikayenin Devamı

Birkaç kere göz göze gelmişler, aralarında kıvılcım olmuş vesair, aşık olmuş kızımız. Gidip konuşmuşlar, çıkmışlar, girmişler, birkaç ay güzelmiş, sonra her zamanki gibi birkaç salak olay olmuş. Acıyla kıvranmış filan.

Bunalımlı bir şekilde evde otururken, kendisi çok önemli olduğu için, aşk, köşk, kek, gak guk derken uyuyup kalmış. Ertesi gün geberip gitmiş. Zaten aşık olmaktan başka hiçbir işe yaramıyormuş.

Tüpçü geliyormuş, buna aşık oluyormuş. İyi niyetli, iyilik sever birisi yüz veriyormuş, ona aşık oluyormuş. Psikolojik sorunları var galiba kızımızın.

» Hikayenin Devamı