Minibüslerden korkmaya başladığım günü anlatıyorum. Üç sene önce bir gün okuldan çıktım, liseli kız gibi de görünmüyorum dışarıdan. Lisede etek zorunluluğunu kaldırdıkları da iyi oldu.

Üçüncü sıra cam kenarında oturuyorum. Müzik dinliyorum ama arkadan para uzatsalar duyabilecek kadar normal bir ses seviyesinde mp3üm.

Yanıma hafif şişman, saçları beyaz-gri, orta yaşlı bir adam oturdu. Garip bir de çantası var, sonradan her gördüğümde onu tanımamı sağlayan.

» Hikayenin Devamı

Her zamanki gibi işe giderken ve gelirken toplu taşıma araçlarını kullanıyorum. Her gün yüzlerce insan görüyorum ve tip tip insanlar. Dalasım geliyor gerçekten. Cahil ve kro herifler!

Neyse ki işden dönerken Zeytinburnu - Bağcılar tramvay hattını kullandım. Oturduğum yer önlü olarak 4 kişinin oturabileceği bir koltuk düzeni vardı ve karşımda bir kız oturuyordu.

» Hikayenin Devamı

Bir değil, beş değil, on değil. Otobüslerimizde yer ve zaman kavramına bağlı olarak güzel kızlarımıza rastlamak mümkündür. Bir çoğumuzun başından geçmiştir herhalde. Otobüse binen güzel bir kız görmüşseniz, işte o an başlarsınız inşallah yanıma oturur diye içinizden söylenmeye. Sanki yanımıza otursa nolacak oturmasa nolacak. Ama işte garip bir duygu bu otobüste gördüğüm güzel kızlar benim için. Sen sapıksın diyeceksiniz ama alakası yok.

Tabiki bu olayın tam terside geçerlidir. Ben otobüse bindiğimde eğer güzel bir kızın yanı boş ise, bir tarafım otur der diğer tarafım oturma. Ama hiçbir zaman oturmam nedensiz bir şekilde. Yediremem herhalde kendime…