Kollarını iki yana açmış, öylece duruyordu ayakta. Yüzü bulutlara dönük ama gözleri kapalıydı. Yanağında kıvrık bir gülümseme vardı. Kıvrık ve mutlu.

Rüzgar kulağında ıslık çalıyordu. Kıvrık yanağı yüzünden istemeden aralanmış ağzından içeri, saçlarının arasına ve yakasından göğsünün içine küller sokuşturdu rüzgar. Gıdıklandı. Daha bir gülümsedi.

Toprağın ıslak ve çamurlu kokusunu aldı, çekti içine. Öyle derin çekti ki, genzi yandı. Toprağın kokusuna duman ve barut karıştı birden. Korktu.

» Hikayenin Devamı

Cephedeki bir gazinin savaş hatırası:

Siperlerde savaşıyorduk. Ben de nişan almış, ateş ediyordum. Bir ara silah tutukluk yaptı. Tetiğe basıyorum basıyorum ama silah ateş almıyor. Silahımın bozulduğunu düşünüp yanımdaki arkadaşıma döndüm.

- “Silahım bozuldu, ateş etmiyor” dedim. O da

- “Parmağın yok” dedi.

O an acısını farkettim. Bir mermi parmağımı koparmıştı. Silahta bir sorun yoktu

İşte arkadaşlar böyle geçilmemiş Çanakkale. Böyle bir ecdada sahipken onlara layık olabiliyor muyuz diye durup bir düşünelim bence.

Sanıldığı gibi derdi para, ün, nam, doyumsuz bir cinselllik değildi, ciddiye alınmaktı. Büyük adam oldu. Siyasete bile atıldı hiç istemeden.

O işin sonunu görmekten çok korkuyordu. Hedefi, sonunu kendisinin göremeyeceği kadar uzun bir yolda hedefini bilmek, uzanmak ama asla ellemeden son nefesini vermekti.

Ezikliği her alçak gibi, çocukluğunun hak etmediği ruhsal tacizlerle dolu olmasıydı. Her alçağı nefreti ayakta tutar.

» Hikayenin Devamı

Hayatımın hiçbir döneminde kendimi bir “politika düşkünü” gibi göremedim. Belki doğduğum zamanın, politik hayatın zorunlu askıya alınışı ya da belli bir kitlenin faaliyet alanı haline gelişinin arefesine denk gelmesiyle ilgiliydi bu. Bilemiyorum.

Sadece iki yaşında olmam gereken zamandan aklımda kalan bir iki “paşa cümlesi” asılı kulaklarımda. Annem hatırlamamın imkansız olduğunu söylese de ben hatırladığımı iddia ediyorum. O, “paşa”nın buyurgan sesi ve babamın o sesi teybe kaydeden elleri, hatırlayabildiklerim bunlardan ibaret. Maalesef ya da iyi ki..

Bugün yaşadığım hafif şiddetli, sarsıcı bir hikayeden sonra aslında bunlardan hangisini söylemeliydim bilemedim. “Maalesef” mi, “İyi ki” mi?

» Hikayenin Devamı

Yine sinir harbi, yine tüylerimi ürperten haberler. Dün yine bir haber okudum İnternet’te, çılgına döndüm.

Zaten benim bünyem kaldırmıyor artık, okumayayım diyorum, dinlemeyeyim diyorum ama engel olamıyorum kendime.

Her neyse, haberde şundan bahsediliyordu; bizim gurur kaynağımız askerlerimiz, Kandil dağında aslında sadece bu i. sürüleriyle değil, aynı zaman da bunların yanında daha birçok milletten insanlarla da savaşıyorlarmış hatta burada Britanyalı üç kişi bile varmış.

» Hikayenin Devamı