Ne kadar çok olaya, insana sessiz kaldınız? Hiç hatırlıyor musunuz? Çoğumuz belki sayısını bile hatırlayamıyordur.

Daha çocukken başlar sesiz kalmalar. Mahallede arkadaşınla maç yaparken çat, top Ayşe teyzenin camına denk gelmiştir. Evet pası belki sen atmışsındır ama camı sen kırmamışsındır. Tabi suç sana yüklenir. Bir sürü azar bi’ de üstüne dayak yersin anneden, sessiz kalırsın.

İlkokulda usluca dersini dinlerken birden bire arka sırandaki muzur arkadaşların kıyameti koparır. Pat hocadan bir tokat yersin. “Ama hocam ben bir şey yapmadım” desen de, o tokat yüzünde patlamıştır çoktan, sessiz kalırsın.

Bütün hafta deliler gibi o önemli sınava çalışmışsındır. Kağıtlar dağıtılır, sen harıl harıl soruları cevaplarken, sınav sonuna doğru yanındaki arkadaşın bir sorusuna cevap verdin diye. Hoca kağıdını alır ve sana sıfırı basar. “Ama hocam şey em küm” derken sen çoktan sıfırı almışsındır. Sessiz kalmışsındır.

» Hikayenin Devamı

Hayatımızın her bölümünde geleceğe dair şıklar geliyor önümüze. Her alanda farklı bir soru ve doğru olup olmadığından bile emin olmadan kumar oynuyoruz geleceğimiz üzerine.

Hep derler ya, “Geleceğin senin ellerinde” diye. Hayatımda bundan büyük yalan duymadım.

Hayatım seçmek zorunda olduğum şıkların ellerinde. Evet, şıklardan birini seçecek olan benim ama belki de o şıklardan hiçbirini istemiyorum. Çünkü o şıkları ben değil, hayat seçiyor. Ve en acımasız şeyi söylüyor bize; “Seç birini“.

» Hikayenin Devamı

Başlığı seçerken ne yazayım diye düşündüm. Sonra şaşkın olduğum geldi aklıma. Öncelikle sevgili Selim bu siteyi kurduğun için, size çoğunluğun can dostu demek geldi içimden. Ve ben teyzeniz uzun zamandır sizlerle yazışamadım.

Tüm sevgili dostlarımın yorumları inanın beni çok ama çok mutlu etti. Hatta cesaretlendim. İnanın aldığım radikal kararlar beni bile şaşırttı. O yüzden şaşkınım diyorum.

Ben canımdan çok sevdiğim çocuklarım ve aşkım arasında kaldım. Çocuklarım kendileri ile sevgim arasında seçim yapmamı istediler. Ve bana yaşama şansı tanımadılar. O geceyi hayatım boyu unutamam. Tam dört saat, iki kardeşin yaylım ateşine tutuldum.

» Hikayenin Devamı

Yüzde 52 sistem eleştirisi yapan bir topluluk. Anarşizme sıcak bakıyor gibi görünüyorlar. Bence anarşizime yakın duruşları ilgiyi üzerilerine daha rahat toplayabilmek için akıllıca bir taktik.

İnsanlar şiddeti izlemeyi, konuşmayı severler. Onlar da iletmek istediklerini “Anaşistiz biz” kılıfı üzerinden iletiyorlar. Kısacası gerçekten anaşist olduklarını düşünmüyorum. Eğer öylelerse övgülerimi geri alıyorum : )

Yüzde 52′yi spam bir e-posta ile tanımıştım ilk kez. Genelde spam filtresinden kaçmış e-postaları “Spam bu” butonu ile mimlerdim. Ama Yüzde 52′nin yollamış olduğu e-posta iletisinde yazılanlar ve tarzları ilgimi çekti. Hatta hoşuma gitti bile diyebilirim.

» Hikayenin Devamı