Aşk bir gerçektir. Hissedilmediği yürek yoktur. Bu duygu az ya da çok, sonu mutlulukla ya da hüzünle bitsin, günün birinde mutlaka iki kalp arasına sıkışır kalıverir.

Dünyadaki en büyük, en yüce duygudur o. Körkütük bir bağlanış, yokluğunun yüreklere verdiği hiç geçmeyen iç sızısı, tüm hücrelere yerleşmiş bir sarhoşluktur adeta.

Sevdiğimiz her şeyimizin sebebi oluvermiştir bir anda. En şiddetli fırtınalarda demir atacağımız bir liman kadar güvenli, en zor durumlarımızda bizi omuzlarında bıkmadan taşıyacak bir güçtür, kuvvettir sanki.

» Hikayenin Devamı

Apansız çakan şimşekler, bir de ecel şahitti yalnızlığıma. Ciseleyen yağmur sağanağa gebeydi, puslu gecelerdeki yalnızlığımda da ben sana gebeydim.

Değerini bilmediğin, yerin dibine batırdığın sevdamı gökyüzüne yazıyorum yeniden. Duvarda asılı duran resmin gibi beni hiçbir zaman anlamsan da, tutamıyorum yüreğimi…

Hoyratça, yalın ayak koşuyorum sensizlik rıhtımında. Kalkan her vapuru kacırıyorum, arkasından bakakalıyorum bu puslu yalnızlıkta. Yakalayabildiklerimde de sen olmadın hiçbir zaman.

» Hikayenin Devamı

Bugüne kadar hep özendigim, imrendigim bir zeka düzeyine sahip bu adamlar. Bilmeceleri, sorunları çılgın bir hızda çözerler, birbirleriyle her türlü anlaşırlar.

Misal; bir satranç masasında kahramanlarımız karşılıklı oturmuş ve;
- Fil F3′e
- Bundan sonraki hamlenin beni yanıltacagını mı düşünüyorsun?
- Ya sen?
- Vezir her hamleyi kusursuz yapar, sürprizlere açıktır
- Bunları ikimiz de bilmiyor muyuz?

» Hikayenin Devamı