Sensizliğin girdabında yaşıyorum günlerdir. Sana hasretliğimi yüreğime gömdüm, sakladım senden. Oysa ki bulmanı istedim. Hadi hep yaptığın gibi giriver yüreğime, sana ayırdığım en kuytu köşesine. Bul çıkar sana hasret hazineyi. Bak gör ne yangınlar var yüreğimin dibinde. Ama ne var ki şu an sensizliğin girdabındayım.

Senli sensizlik var ya, hah, işte ben tam ordayım. Seninle olup, sana hasret yaşıyorum. Aynı evde. Fiziken varsın belki ama o sessiz varlığın beni kahrediyor. Ben ise sessiz çığlıklar atıyorum aynı evde. Hadi duy beni!

» Hikayenin Devamı

Aslında korkmuştum senden. Öylesine sıkıca kapatmıştım ki kalbimi bir yabancıya. Başkası girsin istemiyordum. Yitik bir sevdayı yeniden kazanmaya çalışıyordum aslında. Seni de sevmekten korkmuştum biraz.

Ama sen öyle masumca gelmiştin ki yüreğime. ”Dur!” diyemedim sana. ”Asla olmaz!” dediğim zamanlarımda yeşerttin yüreğimi. Yıllarca hırpalanmış, ezilmiş, hiçe sayılmış kırık bir kalbi hayata döndürdün. Bir tebessümün döndürdü beni hayata. Bir bakışınla sevdim bu hayatı.

» Hikayenin Devamı

Sensizliğin tokadı yine öyle ağır geldi ki, bu defa kaldıramayacak sandı bedenim bu yükü. ”Sensizliğe alıştım artık, sana ihtiyacım yok artık” derken anladım ki, ben hep kendimi kandırmış durmuşum.

Seni hiç affetmeyecek yüreğim vardı ya hani? O yürek dile gelip neler anlatmak istemiş, ne kadar dert biriktirmiş içinde de benden bile saklanmış.

Sana hep isyan dolu gönderilmemiş, elimde, avucumun içinde, yüreğimin en köşesinde sakladığım mektuplar vardı ya hani, işte belki bu da onlardan birisi.

» Hikayenin Devamı