29 yıldır Almanya’nın Niedersachsen (Aşağı Saksonya) eyaletinde yaşıyorum. Kendi iş yerim olması sebebi ile de, 8 yıldır Türkiye’ye gidemedim.

Sadece 1 kız kardeş dışında babam, annem, kardeşlerim burada ve her zaman görüşme imkanımız var. Fakat bu kız kardeşimi çok özlüyor, bir türlü iş yerimi teslim edecek birini bulamadığımdan, ülkeme gidemiyor, hem vatan, hem’de kardeş hasreti ile yanıp tutuşuyordum.

Bugün sanki lottodan 6′yı tutturdum. Yaşım 44, benden 5 yaş küçük olan kardeşim Düsseldorf’da bir özel şirkette çalışıyor, sadece onunla ayda bir görüşme imkanımız oluyor.

» Hikayenin Devamı

Bizim genlerimize işlemiştir silah. “Issız bir adaya düştüğünüzde yanınıza alacağınız üç şey nedir?” sorusuna birçok Türk “At, avrat, silah” diye cevap verir : )

Silah açısından bu derece tutkulu olmak, bu hırsı sevinçli hadiselere de taşıyor maalesef. Kazanılan milli maçlardan sonra, düğünlerde ortaya çıkan kendini bilmezler tak tak tak tak… diye saydırır kurşunları havaya. Ne anlarlar bu eylemden bilemiyorum…

O fors olsun diye havaya sıkılan kurşunlar, ertesi gün gazetelerin üçüncü sayfalarına manşet olur; “Kör kurşunlar 3 can aldı”. Bu yüzden her kazanılan milli maçtan sonra üzlürüm. “Ahh… Yine bir şansız insan ya  ölecek ya yaralanacak” diye iç geçiririm…

Sevinmek için silahı değil, gülümsemeni kullan be hey vicdansız!