İşte yine filmi başa sarıyoruz. Yine adın geçiyor ve yine yüreğime kıvılcımlar sıçrıyor. Dışarıda deli gibi yağmur var. Ama o da ne? Nedense içimdeki yangın daha da alevleniyor. Yağan yağmur hatta gözyaşlarım alevi biraz olsun eksiltmiyor.

Dur durak bilmeyecek, bu işkence bitmeyecek. Herkes ondan bir haber getirecek ama kimse iyiyi söylemeyecek.

Koskoca 20 yıl. Anlatılması güç, yaşanması imkansız. Sadece hayali var önümde. Tam 20 yıl önceydi ondan vazgeçişim.

» Hikayenin Devamı

- Neden almıyorsunuz içeri doktor bey? Eşimin yanında olmak istiyorum

- Olmaz beyefendi maalesef yasak.

- Bir kere elini tutup çıksam

- Sadece camlı bölmeden beş dakika bakmanıza izin verebiliriz. Lütfen daha fazlasını istemeyin.

Eşi daha nişanlıyken demişti

- “Bebeğimiz olursa doğumunda yanımda ol çok korkuyorum” diye.

- “Korkacak ne var canımın içi, tüm dünyada binlerce yıldır milyarlarca anne yaşadı ve yaşıyor bunu” diyerek teskin etmeye çalışıyordu.

» Hikayenin Devamı

Bir görüşte başlamıştı, Koray’a olan aşkı Vilad’ana göre; Bir nehrin akışına kapılıp gidersin, gittiğin yerin çoğu zaman bir önemi yoktur. Sonunda mutluluk olsun yeterdi.

Hani vardır ya, hepimizin ilk gördügünde “Ben bir elmayım ve diğer yarım işte O” dediği insanlar…

İmkansız bir ilişkidir bu coğu zaman. Ama yaşanır ve yaşanması gereklidir. Bir insan bu kadar sevilir mi? Bir insana bu kadar aşık olunur mu? Kader denen şeyi yaşarsın, bazen ilgiyle uzaktan sevdiğin şeydir O aslında, nasıl olmuştu da şimdi seninle birlikte; bu bir mucize olmalı :) “İnanmam ben tesadüflere“…

» Hikayenin Devamı

”Babam ve Oğlum”, ”Mafia”, ”Suç ve Ceza”, bunlar hatırlayabildiklerim. İnsan bir garip oluyor babasıyla arası açılınca, üzülüyor.

Birkaç akşamdır babamı işe uğurluyordum. Ama bu akşam olmadı. Sigara içiyordum balkonda ve annemin;

- “Haydi, güle güle Ziya” demesiyle arkamı döndüm ve baktığımda göremediğim o ve kapının kapanış sesi vardı.

» Hikayenin Devamı

Hep sevmişti yağmurları. Yağan, dökülen damlalar doğanın harikalarıydı ona göre. Bulutlardan dökülen bir damla tenine her değişinde huzur dolardı içi. Ruhu, gözleri, iliklerine kadar huzuru hissederdi içinde.

Yine yağmur yağıyordu. İçinden ”Bugün güzel olacak galiba” dedi. Her zamanki gibi vapura bindi. Çoğu insan sırılsıklam olmuş ve yağmurdan yakınıyorlardı.

Vapurun içine gidip bir köşe bulup oturdu. Yanına yaşlı bir adam oturdu. Ne kadar da benziyordu babasına. Bu adam tıpkı babası gibiydi. Yüzünde bir gurur, bir ezilmişlik ve asillik taşırdı hep. En çaresiz zamanlarında bile eksik olmazdı yüzünden o ifade.

» Hikayenin Devamı