Arkadaşlarla oturduk tost yiyeceğiz. Kantinci abladan rica ettik, rica ettik çünkü ben ve arkadaşlarım kibar insalarız. Her neyse, tostun yanında da bir şey içmek lazım, sade sade gitmiyor. Bazılarımız ayran, bazılarımız kola istedi, ben ayran tabi ki. Tostla güzel gider.

Buraya kadar her şey normal. Ben iştahlı bir şekilde tostumu tam kocaman ağzımı açmış ıstırırken iiiğğ sinek! Sinek, evet sinek. Hem de yarı canlı. Kantinci kadının yanına gidersin, bir güzel küfredersin!

Hakketti bunu çünkü. Okullardaki bu rezalete son vermek lazım. Hoş hep beni buluyor böle iğrenç olaylar.

Üniversiteyi yeni kazandığım yıllardı. Yeni birkaç arkadaş edindim, kantinde oturuyoruz. Hadi dedi biri, yemek yemeye gidelim. İyi dedik gidelim.

Neyse bunlar beni bir yere götürdü. Lokantanın adı Yıldız. “Ben burada yemem” dedim. “Ya gel çok ucuz, çok güzel ye işte” gibisinden bir sürü rica cümlesi. Yok dedim yemem.

Berbat bir yer. Adamın elinde bir bez var. Adam onunla bardakları da kuruluyo, masayı da siliyor, çatalı kaşığı tabağı da siliyor, camı da siliyor… Yuh artık dedim. Bir yerleri bir de tuvaleti silmediği kaldı dedim o bezle…

» Hikayenin Devamı

Okulun her zamankinden çok çekilmez olduğu günlerden bir gündü. Sinekler bizi o kadar çok rahatsız etmişti ki, arkadaşım (diğer yazımdaki Mustafa) sinekleri öldürüp, sıranın üzerine bırakıyordu.

Matematik hocamız çok müspet bir insan, çok müspet… Arkadaşın sinekleri öldürdüğünü görünce, onların yararlarından, yaratılış nedenlerinden bahsetmeye başladı.

Sınıf çok sıkılmıştı ama otorite konuştuğundan pür dikkat dinliyormuş gibi görünmekteydik. Yani sekiz numaralı maske yüzümüzde. Aslında umrumuzda bile değil :)

» Hikayenin Devamı