Artık çıkmak zorundaydılar zira yerlerinde duramıyorlardı. Ama kardeşleriyle birlikte dışarı adım atar atmaz dondurucu soğuğa maruz kaldılar; ilk önce üşüdüler sonra da aldırış etmediler.

Bir an eski bir arkadaşını görür gibi oldu ama çok uzakta olduğu için seçemedi. Keyifle hep birlikte şarkı söyleyerek ilerlerken arkadaşının da onu görerek yanına geldiğini gördü:

- Heey! Nasılsın? Demek sen de çıktın dışarı. Çok uzun süre oldu görüşmeyeli. Çok özledim seni.

» Hikayenin Devamı

Gecenin saat üçü. Bu sana yazdığım kaçıncı mektup bilmiyorum. Bildiğim, eksi 15 derecede Gabar’da nöbette olduğun. Bu durum bazılarının rahat yatmasına sebep olsa da beni uyutmuyor evlat!

Eksi 15 derecede bozkırın, ıslık çalarak yüzünü bıçak gibi kesen, gözünden yaş getiren soğuğunu iliklerime kadar hissediyor, üşüyorum evlat!

Elinde tuttuğun tüfeğin demir aksamının soğuktan eline yapıştığını düşünüp, avuçlarımı sıkıyorum. Sıktığım avuçlarım yumruk yumruk dizlerime vuruyor. Bir işe yaramamaktan, bir şeyler yapamamaktan kahredip, dizlerimi dövüyorum evlat!

» Hikayenin Devamı

Yerler değişiyor, farklı insanlar görüyorum. Göremediklerimden ve yanımda olamadıklarından dolayı bir istek geçiyor içimden. Bu istek yanlarında olabilme isteği sanki.

Diğer yandan kendime bakıyorum sıklıkla. Memnun olduğum hayatım, yetmeyen hesaplar, bekleyen yığınla ”Hayır!” denilmemiş bekleyenler. Ayarlamalar yapıyorum. ”Hayır!” diyemedikçe sıkıntısını çekeceğim.

Diğer yandan da gitmediğim zamanda boş boş oturacağım ve ertelenmiş bir hayatım olacak sanki. ”En güzeli yatıp uyumak mı yoksa?” diyorum. Ama o da boş. Çünkü uyandığında her şey yine aynı olacak. Yanı başında. Yine seninle…

» Hikayenin Devamı

- “Gözlerime bak!” dedin.

Gözlerine baktım. Gözlerinde gözlerim. Gözlerinde gözlerimdeki gözlerin. Yalnızım. Gözlerinde gözlerimden başka bir şey yok.

- “Elimi tut!” dedin.

Elini tuttum, sıcacıktı. Elinde elim. Parmaklarında parmaklarım. Yalnızım. Elinde elimden başka bir şey yok.

» Hikayenin Devamı

Şu an çenemi dayadığım omzun üzerinden İstiklal pek bir yabancı geliyor. Daha önce bebeğine hiç bakmadığım gözlerin etrafımda olmasını istemiyorum. Hemen geri çekilip belki binlerce kere içine girdiğim bebeğe kaçıyorum. Maviliğin ortasında, simsiyah.

Gözler için diş macunu var mıdır diye düşünüyorum bu bembeyazın ortasındaki net maviliği görünce. Bir kez daha çekiyor kendine beni mavi gözler. Belli ki sarılmak istiyor. Sarılıyorum.

Bu kez usulca sırtını okşuyorum. Buna ihtiyacının olduğu o kadar belli ki. Derin bir nefes veriyor. Huzur dolup başımı omzunun bittiği, boynunun başladığı o kıvrıma güzelce yerleştiriyorum. Orasının benim için yapılmış olduğunu anlıyorum o an.

» Hikayenin Devamı