Sonsuzlukla kurduğu ilişki bilincini yetkinleştirmişti. “Şey”lerin özüne ait bilgiler bilincine akmaya başladı o an.

Cevher ve araz en yalın halleriyle ona sunmuşlardı kendilerini. Alemlere ait ne varsa harfler, kelimeler ve cümlelerden ibaretti artık onun için. Bu durum tüm bilincini kapladı.

Bilincin bu yalın hali şaşırttı onu. Korkusu bundandı.

» Hikayenin Devamı

Siyah görünmezdir, beyaz ise tamamen şeffaftır. Hayat denilen ve herkesin yaşamakta olduğu bu oksijen tüketimi siyahlar ve beyazlardan ibarettir.

Biraz siyaha el atalım. Doğduğumuz andan itibaren her şey siyahtır. Göremeyiz, duyamayız, tadamayız. Ve öyle bir an gelir ki akıl kemale erer. Birden bembeyaz oluverir her şey.

Akıl kemale ermiştir artık. Anlamaya çalışırız. Gecelerimiz simsiyahtır. Gözlerimi kapadığımızda siyahtan başka bir şey göremeyiz. Geceleri zifiri siyahtır. Minnacık yıldızlar, nokta nokta yıldızlar siyahta beyazı görmemizi sağlar. Ama gökyüzünde siyah hakim dir ki siyah beyazı işgal etmiştir.

» Hikayenin Devamı

Çılgın aşıklar gibiydik. Duramazdık yerimizde. Oysa ne masum, ne sessizdik birbirimizi bulmazdan evvel. Aşk açıvermişti dillerimizin kementini.

Aşk oldu diller, diller aşk doldu, hem benim, hem onun. Dilimiz başka şeye dönmez olmuştu gayri. Aşk için dökülür olmuştu kelimeler,harfler… Oysa dillerimiz aşk nedir bilmezdi, dudaklarımız da…

» Hikayenin Devamı