Ben doğduğumdan beri ilk defa babam tayin istemişti. Her ne kadar istemediğimi babama söylesem de babam “Oğlum hayat burada çok pahalı. Bu yüzden ufak bir semte taşınmak zorundayız” demişti. Ayrılmak beni ne kadar üzse de kabullenmek zorunda kalmıştım.

Bu çevreyi nasıl bırakacaktım? Her gün sabahtan akşama kadar yüzlerini gördüğüm Emine teyze, Kemal dayı, Gül abla, Bakkal Necip amcayı, arkadaşlarım Yunus, Gürbüz, Mert, Oğuz, Mustafa… Onları nasıl burada bırakıp temelli ayrılabilirdim. Hele Bir de Beyza… Onsuz duramazdım ki ben.

» Hikayenin Devamı