Sen “Gel” de başka bir şey istemem. “Yine beraber olalım” de koşa koşa gelirim ayaklarına. Çünkü aşkta, sevgide gurur olmaz.

Beni yıkan sadece böyle sessizce çekip gitmen. Düşünüyorum da aşkı sanki tek başıma yaşamışım.

Ne güzeldi hayatımız, birbirimize söz vermiştik. Kalbimizde başka kimse olmayacak diye. Olmadı işte meleğim, olmadı.

» Hikayenin Devamı

Yalnız bıraktın beni. Hani söz vermiştin, hiç yalnız bırakmayacaktın beni. Hani her şeyindim. Peki, neden şimdi cenaze töreninde bile bir yabancı gibi duruyorum. Bir yabancı gibi gidişini izliyorum. Yaklaşıp seni son bir kere göremiyor kahroluyorum.

Hastaneye gidişine kadar, o sabaha kadar senin her şeyindim. Komaya girdiğini öğrendiğimde günlerden çarşambaydı, bilmiyorum ya da zıkkım şimdi ne önemi var ki.

Nasıl gelmiştim o hastaneye, nasıl öğrenmiştim birdenbire işyerinde bayılıp uyanmadığını. Evden çıkarken ki o neşeli halin, beni eğilip öpüşün, sessizce fısıldayarak kulağıma “İşten ararım” deyişin son hatıra bana.

» Hikayenin Devamı