Tanımsız başlar aşk, adı konmadan. İsimsizliğe yazgılıymış gibi, sessizce… Sözcüklere ihtiyaç duymadan….

Bir bakıştır, bir gülüş. Boşlukta asılı bir balonun uçucu havasıdır, ağır ağır esir alan…

Önceleri herhangi birine duyulan, sıradan şeylerin genel toplamıdır. Zamanın yanıltıcı sürgitinde sinsice koyar hükmünü. Geri dönüşü imkansız gösterecek bir zincire haps eder.

» Hikayenin Devamı

Garip şey… İzlenimci bakış açısını, huy yordamlı hareket öncesi ön kurgular için bir süregelme biçimlendirmesi olarak boyutlandırdım.

Dışarımızdaki en sistemli görü açısına görme merkezimi sabitlemekle mekanik ve doğal oluşum arasında bir fonksiyon yedeklemesi oluşturmak bu hareket sonrasında gerçekleşti. Karşı tarafta kendi faalliğimi biçimlendirmenin görme metodlu hali olan bu sistemin yaşamsal gidegelişlerime oluşturduğu desteğe doğal görme merkezimde tanık olmadım.

Mekanikle yedeklemede tanığım ve bu bir onaylanabilirlik sebebi.Yavaşça kantini denetlenebilir kılmayı deneyimliyorum. Garip izliyorum.