Sızlıyordu ve çok yavşaça akıveriyordu. Bilincim bir gidiyordu, bir geliveriyordu. Tahtravalinin bir inmesi, bir çıkması gibi. Ki, oldum olası sevmezdim tahtaravalileri.

Öyle aniden oluvermişti ki her şey, yürüyorduk hep beraber arkadaşlarımla. Dağ, tepe kontrol ediyorduk her yeri, her boşluğu, doluluğu.

Sırtımızdaki ağırlıklar acıtsa da belimizi, alışık olmadığımız techizat olsa da elimizde, tamamen düzgün ve dirençli gidiveriyorduk.

» Hikayenin Devamı