Öyle anlarım olur ki, resmen küfrederim teknoloji denen her türlü aygıta. Bizi bu hayatttan soyutlayan aletlerden.

İlk kez televizyon çaldı hayatımızın önemli zamanlarını. Akşam olup ev halkı toplanmış, günün stresini atacaksın, eşinle, çocuğunla ya da bir dostunla paylaşacağın iki çift muhabbetin olacak ama araya bir flim ya da dizi girer, çalar seni dostundan ya da o anda yanında bulunan herhangibirini.

» Hikayenin Devamı

Gecenin saat üçü. Bu sana yazdığım kaçıncı mektup bilmiyorum. Bildiğim, eksi 15 derecede Gabar’da nöbette olduğun. Bu durum bazılarının rahat yatmasına sebep olsa da beni uyutmuyor evlat!

Eksi 15 derecede bozkırın, ıslık çalarak yüzünü bıçak gibi kesen, gözünden yaş getiren soğuğunu iliklerime kadar hissediyor, üşüyorum evlat!

Elinde tuttuğun tüfeğin demir aksamının soğuktan eline yapıştığını düşünüp, avuçlarımı sıkıyorum. Sıktığım avuçlarım yumruk yumruk dizlerime vuruyor. Bir işe yaramamaktan, bir şeyler yapamamaktan kahredip, dizlerimi dövüyorum evlat!

» Hikayenin Devamı

Mezarlığın karşısındaydı evimiz. İki blok, dört kat, ön ve arka bahçeli apartman. İtfaiyenin yukarısı, Perşembe Pazarı’na varmadan. Oyun oynardık Allah’ın günü, toza çamura bulanırdık. Sonra akşam geç kalınca eve, korkardık içeri alınmamaktan.

Okula gitmezden önceleri gazoz kapağı toplardık arka bahçede ”Kutu kutu pense” oynar, aşırdığımız mezar taşı parçalarını öğütüp toz yapardık. Neden mi? İnanın hiç anımsamıyorum.

Televizyonda da illa ki Şirinler’e bakılır tabii. Susam Sokağı başlamış mıydı o zaman, hatırlamıyorum. He-Man vardı. Sonra İskeletor, Orgo, Atılgan… Ama en çok Hayvan Adam’dan korkardık.

» Hikayenin Devamı

Yeni bir çağın orta noktasına hızla gidiyoruz. Devir teknoloji devri. Hayatın her yerine artık çip adı verilen mini sistemlerle girmek ve müdahale etme lüksüne sahibiz. O kadar ilerledi ki teknoloji, zamanında koca bir mahallede bir iki kişide televizyon varken, artık her evde sayısı belirsiz bir şekilde kara kutu hüküm sürmekte.

Elbette ki arz talep meselesi ve kanal sayısının artması ile birlikte izleklerin beynini yıkarcasına çeşitli suni gündem malzemeleri de içten içe gözden beyne sokulmakta. Dün gece uzanıyorken kız arkadaşım televizyonda magazin üzerine bir tartışmayı izlemekteydi.Haliyle bu sohbetin sesini duymamak mümkün değildi. Dedim ki ”Neden yazmayayım?”

» Hikayenin Devamı

Evet, dün gece Lost’taydım. Rüyamda. Gözlerim kapadığım anda kendimi o adada buldum.

Ne yapcağımı şaşırmış bir halde oradan oraya dolaşıyordum. Herkese derdimi anlatmaya çalıştım. Benim burda olmamam gerekiyordu.

Biraz vakit geçktikten sonra adaya alıştım. Adanın abisi olan Jack’in yanına gittim. Çünkü en sevdiğim karakterdi Jack. Bana sahip çıkar diye düşündüm.

» Hikayenin Devamı