Arkadaşlarla oturduk tost yiyeceğiz. Kantinci abladan rica ettik, rica ettik çünkü ben ve arkadaşlarım kibar insalarız. Her neyse, tostun yanında da bir şey içmek lazım, sade sade gitmiyor. Bazılarımız ayran, bazılarımız kola istedi, ben ayran tabi ki. Tostla güzel gider.

Buraya kadar her şey normal. Ben iştahlı bir şekilde tostumu tam kocaman ağzımı açmış ıstırırken iiiğğ sinek! Sinek, evet sinek. Hem de yarı canlı. Kantinci kadının yanına gidersin, bir güzel küfredersin!

Hakketti bunu çünkü. Okullardaki bu rezalete son vermek lazım. Hoş hep beni buluyor böle iğrenç olaylar.

Sabaha karşı uyandım, aslında insanlar gibi sabah uyanmam lazımdı ancak beceremedim. Uyku saatlerimi düzene sokmak için önceki iki gün uyumayıp, akşam normal insan saatinde yatmayı planlıyordum ancak yatak çekici geldi, akşamüstü yatıp gecenin bir yarısı uyandım, bu zaman dilimini sabaha karşı olarak zikrettiğimde kendimi başarılı hissediyorum.

Karnım aç. Dolayısıyla, yemek ile kahvaltı arasında bir şeyler yemem gerekli. Her seferinde olduğu gibi yine tost, hem sıcak olduğu için yemeği andırıyor, hem de kahvaltı gibi.

Gözlerimi ovuşturarak girdim mutfağa. Karanlığa alışmış gözleri rahatsız etmemek için açmıyorum ışıkları. Dablumbaz mıdır, aspratör müdür hala ismini bilmediğim şeyin ışığını açtım. Hafif, loş, yumuşak, faydalı bir ışık.

» Hikayenin Devamı