Kedi ürkekliğinde sokulmuştum dizlerine. Ellerimi avuçlarına aldığında saç diplerimden ayak parmaklarıma kadar bir titreme gelirdi. Vücudumu sıcaklığın sarmadan önce ”Bu hala neyin heyecanı?” adını koyamıyordum. Zira ben seni dün tanımadım ki!

Yüreğim avuçlarında kuş gibi çırpınırken, kendimi sana bıraktım. En savunmasız halimle, çıplaklığımla görmüştün beni. ”Utandığında yüzü kızaran erkek kalmadı” diye dalga geçerdin sana baktığımda. Hala niye kızarıyor yüzüm? Ben seni dün tanımadım ki!

» Hikayenin Devamı

Mersin’in Tarsus ilçesinde ikamet etmekteyim. Arada bir iş veya gezmek için Mersin’e genelde trenle giderim.

Bu gün yani 8 Kasım Perşembe günü iş için gittim Mersin’e. İşim bitince istasyona geldim ve ilk hareket edecek olan trene bindim ve uyudum.

Siz şimdi; “Bize ne bundan” diyeceksiniz? Lütfen okumaya devam edin! Bu konu insanları, ülkemizdeki bütün önemli konular kadar ilgilendiriyor.

» Hikayenin Devamı

Trende ayakta yolculuk ediyorum ve geçmişe ket vurma durumuna beni nail eden etkili bir hatırlatı ile yan yanayım.

Hatırlatı olmasını sağlayan faktör, hatırlatı sebebine kaynaklık eden söz konusu geçmiş unsuruyla olağanüstü yüz benzerliği.

Vakit geçirme usülümü tekrarlamak adına odaklanıyorum. Odaklanma sürecini etkinleştirmek için güdüm artırımı sağlayacak elemanları sıralıyorum.

» Hikayenin Devamı

İşim gereği oldukça sık seyahat etmem gerekiyor. Seyahatlerimde genelde treni seçiyorum çünkü uyuma şansım oluyor.

Yine bu seyahatlerden birinde elime bir dergi geçti. Yaprakların arasında gezinirken bir bulmaca buldum. Altında da bir yazı. Bunu çözüp yollarsanız bir oyuna 2 kişilik bilet kazanacaksınız.

Bana mı çıkacaktı? Ama yaptım dediklerini. Bir ay sonra posta kutusunda bir mektup. İçinden “Tebrikler kazandınız” diyen bir mektup ve Cats için 2 adet bilet çıktı.

» Hikayenin Devamı

24 Ağustos 1940, Bismarck canlandı. Ne gibi bir anlamı ya da önemi olduğunu hatırlamıyorum. Suyu yardı ve gitti. Adına şiir yazacak değilim.

11 Eylül 1982, güneş doğuyor. Buraların nedense kahverengi örtüsü ve kaosu var. Belirsizlik üzerine binalar yapıyoruz. İnsanları inceliyorum, benlikleri aynı, ihtiyaçları aynı. Farklı hacimlerde aynı ego. Ve aynı hacimde farklı zamanlarda aynı ego.

Sağımda dikilene Memiş’in Keto’ya vurduğu gibi vurdum. Yere düşünce yüzü üzerinde fazlaca çalıştım. Pelte olunca gırtlağına kurşun kalemimi sapladım ki tekrar geğiremesin.

» Hikayenin Devamı