İşte yeni bir gün başlıyor. Yine üzüntüler, sevinçler, heyecanlar yaşanacak yeni bir gün.

Sömürülen duygular, köleleşmiş zihniyetlerle pekişerek birer kurşun asker olacağız bu günde. Kimse kendisi gibi olamayıp, başka kimlikler hevesine bürünerek, tonlarca et yığını insanın peşine düşecek.

Bütün güzellikleri alnından akan teri silen güzel insanlara heiye ederken, tüm hor görülmüş, kokuşmuş duyguları, güzel insanları köle gibi gören gözlere, işverenlere armağan ediyorum.

Üniversiteyi yeni kazandığım yıllardı. Yeni birkaç arkadaş edindim, kantinde oturuyoruz. Hadi dedi biri, yemek yemeye gidelim. İyi dedik gidelim.

Neyse bunlar beni bir yere götürdü. Lokantanın adı Yıldız. “Ben burada yemem” dedim. “Ya gel çok ucuz, çok güzel ye işte” gibisinden bir sürü rica cümlesi. Yok dedim yemem.

Berbat bir yer. Adamın elinde bir bez var. Adam onunla bardakları da kuruluyo, masayı da siliyor, çatalı kaşığı tabağı da siliyor, camı da siliyor… Yuh artık dedim. Bir yerleri bir de tuvaleti silmediği kaldı dedim o bezle…

» Hikayenin Devamı