Bizim köyün yerini Şarkışla civarinda hiçbir yer tutmaz. Sabahları kalkdın mı kapıyı açınca uzakdan Kızılırmak’ın ışıltısı ayna gibi parlar.

Sağ tarafında mezarlık, sol tarafında şırıl şırıl dere akar, Kızılırmak’a karışır gider. Anlatılanlara göre sekiz kez dolmuş boşalmış bizim köy. Ermeniler, Bulgar göçmenleri, Türkler, Kürtler belki dört kuşak öncesi kimin yaşadığı bile bilinmez.

Bahar aylarında tepe tarladan köye baktın mıydı yemyeşil otlar, rengarenk çiçekler mistik bir hava oluşturur. Uzakdan kuş sesleri, inek sesleri, eşşek anırmaları birbirine karışır gider.

» Hikayenin Devamı

Efendim sene 2000 mi desem, 2001 mi desem, bir restoranda aşçı olarak çalışıyorum. Günlerden bir gün, yine sıradan bir gün, iş yerindeyim, çalışıyoruz arkadaşlarla.

Herkes bir tarafta. Kimi tatlı yapıyor, kimi salata, kimi kaytarıyor. Derken bizim aşçılardan Sezgin’le, Ergül mantar corbası yapmışlar. Benim de dünyayla ilişkim kesilmiş, bir şeylerle uğraşıyorum.

Birdenbire Ergül ile Sezgin sağa sola saldırmaya başladılar

- ”Kim bu mantar çorbasına şeker attı, kim kim?” diye veryansın ediyorlar.

» Hikayenin Devamı