Ne çabuk değişiyor düzen… Önce çok sevdiğin birinden ayrılıyorsun, sırf kardeşi yüzünden.

Birbirinizi unutmak zorundasınız. Ne yana baksan o. Beraber gittiğiniz yerlere gitmiyorsun olmuyor, alışkanlıklarından vazgeçmeye çalışıyorsun, olmuyor. İstanbul sana dar geliyor ve şehir değiştiriyorsun olmuyor.

Hikayedeki kız gözünü karartıp, Erasmus‘a başvuruyor. Şu ülkeden kaçıp, 1 yıl da olsa ayrılığı, aşkı unutmak istiyor.

» Hikayenin Devamı

Öyle çok sevdim ki onu, onun için yapmadığım şey kalmadı. Hala da seviyorum.

Kaç kere söyledim sevdiğimi ama o hiç anlamadı beni. Hiç istemedi beni. “Arkadaşım olarak görüyorum seni” dedi. Ne yapacağım hiç bilmiorum.

Orta okulda aynı sınıftaydık, yarım dönem. İşte o zaman aşık oldum ona. Aslında 2, 3 haftadır daha bi’ ilgilenmeye başladı benimle ama bilmiyorum…

Arkadaşlar gene söyle diyorlar ama artık gururum kalmadı. Ama unutamıyorum da…

Bir ilkbahar sabahıydı seni görüşüm. Bakışların içimi eritmişti. Bana güldüğünü hala hatırlıyorum ki düşün bu yedi sene önceydi.

Yağmurlu bir 23 Nisan sabahıydı benim oluşun. 23 Nisan sabahıydı kalbimde var oluşun. Kıvırcık saçların vardı omuzlarına dağılan ve tatlı bakışların içimi dağlayan. Çok sürmedi sana aşık olmam.

Cep telefonu da yoktu o zamanlar. Okuldan gelince beni arardın, sesini duymak için evden dışarı çıkmazdım. Telefonun başında az mı bekledim aramanı, az mı istedim beni sevdiğini söylemeni.
Ama sen ben sormadan söylemezdin.

» Hikayenin Devamı

Yine yürüdüm sensiz. Senin olduğun caddelerde, ellerim cebimde. Sağımda senin gülüşün, solumda gidişin vardı.

Son sigaramı senin ardından yaktım. Buğulu gözlerle birkez daha seni kalbimden attım. Karanlık sokakları yırtarcasına, yağmurları havada tutarcasına koşacaktım, derman yoktu ki dizlerimde.

Ayaklarım giderken, beynim sana dönmekteydi. Kulağımdaydı bana seslenişin, sanki gözlerimde gülüşün görünmekteydi. Seni unutacaktım, hayal gibiydi. Ben… seni… unutacaktım…

Sabahlara kadar ardından ağlayan, aşkın için nice günler sabahlayan ben, beş yıl geçti üstünden senin beni terkedişinin. Her gecesinde kan kusulmuş, her gecesinde alkole boğulmuş beş koca yıl.Ardından yazdım o şiirleri, oysa sana ben okuyacaktım…