Herkes bir şeyler yapmalı ama ne? Her şey bir belkiyle başladı; “Bu vatan için belki ben de bir şeyler yapabilirim!”

Düşündüğü için, düşünene ceza verilen bir ülkede yaşıyoruz. Belki de ben bile bu yazı için tabiri caizse, kelleyi koltuğa almış bile sayılabilirim.

Ben bir Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı bir Türk genci olarak, vatanımın bu haline ne yapılabilir diye düşünmekten bkendimi alamıyorum. Bu vatan sadece millet vekillerinin degil ki, sadece onlar ugraşsın değil mi?

» Hikayenin Devamı

Eski yazılara göz atarken aklıma düştü bu Polat Alemdar mevzusu. “Kurtlar Vadisi neyi anlatıyor” isimli yazıya cümbür cemaat yüklenmemizden olsa gerek, bu konu hakkında yazmaya karar verdim.

O yazıda kimimiz diziyi övüp, kimimiz yerden yere vurmuştuk. Düşündüm de; acaba Polat Alemdar gibi olmak kötü bir şey midir?

Düşündüğümüz zaman, memleketin altı oyulmuş gidiyor; hırsızlık, gasp, kapkaç, terör, cinayet, katliam, vahşet almış yürümüş. Devletin en sağlam yapısı olması gereken emniyet teşkilatında bile büyük oranlarda çürüme başlamış.

» Hikayenin Devamı

Cephedeki bir gazinin savaş hatırası:

Siperlerde savaşıyorduk. Ben de nişan almış, ateş ediyordum. Bir ara silah tutukluk yaptı. Tetiğe basıyorum basıyorum ama silah ateş almıyor. Silahımın bozulduğunu düşünüp yanımdaki arkadaşıma döndüm.

- “Silahım bozuldu, ateş etmiyor” dedim. O da

- “Parmağın yok” dedi.

O an acısını farkettim. Bir mermi parmağımı koparmıştı. Silahta bir sorun yoktu

İşte arkadaşlar böyle geçilmemiş Çanakkale. Böyle bir ecdada sahipken onlara layık olabiliyor muyuz diye durup bir düşünelim bence.

Gecenin saat üçü. Bu sana yazdığım kaçıncı mektup bilmiyorum. Bildiğim, eksi 15 derecede Gabar’da nöbette olduğun. Bu durum bazılarının rahat yatmasına sebep olsa da beni uyutmuyor evlat!

Eksi 15 derecede bozkırın, ıslık çalarak yüzünü bıçak gibi kesen, gözünden yaş getiren soğuğunu iliklerime kadar hissediyor, üşüyorum evlat!

Elinde tuttuğun tüfeğin demir aksamının soğuktan eline yapıştığını düşünüp, avuçlarımı sıkıyorum. Sıktığım avuçlarım yumruk yumruk dizlerime vuruyor. Bir işe yaramamaktan, bir şeyler yapamamaktan kahredip, dizlerimi dövüyorum evlat!

» Hikayenin Devamı

Bende hep var olan ama son günlerde had seviyeye ulaşan milli duygularım içimi kemiriyor. Hiçbir şey yapamamanın verdiği bir acı var yüreğimde. Ama artık bu acının yerini kin ve nefret aldı. Hatta öyle ki, asla olamayacağıma inandığım bir ruh hali içerisindeyim. Tam bir faşist, kelle avcısı gibiyim.

Dünkü haberlerde bir kadın, kadın demeye bile dilim varmıyor ona çünkü tüm kadınlara hakaret ettiğimi düşünüyorum. Leyla Zana’nın yaptığı açıklamalar beni vahşileştirdi. İçimde kükreyen, kendisine av arayan vahşi bir hayvan var artık. Avını televizyon ekranında görünce yakalayamamanın verdiği, içinde daha da artan bir vahşilik.

» Hikayenin Devamı