Şimdi bu mesajı kutunda görünce hemen öfkeleneceksin. “Ben sana artık bana mesaj yazma demedim mi?” diyeceksin. Haklısın da. Üstelik “Lütfen” bile demiştin. Çok kibarsın :)

Ama yazıyorum işte. Üstelik bu sana son yazışım olduğu için gönlüm rahat. Hem ben senden arkadaşın olarak seni aramak için izin aldığımı da hatırlıyorum.

Bunların önemi yok! Çünkü senden ayrıldığım o gün söylediğim gibi seni bir daha hiç rahatsız etmeyecek, yoluna çıkmayacağım. Bu cümleler sırf kendimi tatmin etmek için sana yazdığım son şeyler olacak. Bu konuda emin olabilirsin.

» Hikayenin Devamı

- “Biraz zaman, bekle” dedi.

- “Ben otobüs bile bekleyemem, bir sonraki durağa yürürüm” dedim.

- “Aynı otobüse binmiyor musun sonuçta?” dedi.

Keyiflendim.

Başından beri “oyun” gibiydi bu. “Son lafı eden” olma yarışı.

» Hikayenin Devamı

Mesafeler, yollar, ayrılıklar insanı derbeder eden, içini burkan veda sahneleri. Artık bende sıra, veda sırası.

Bu şehre veda, sevdiklerime veda… Çekip gideceğim yakında bu şehirden. Ardımda bir sürü güzel anı bırakarak. Zaman yeni şehir görme zamanı, anıları toplayıp yüreğimin kesesine gitme zamanı.

Evet gideceğim çok yakında bu şehirden. Elbette yanlız değilim. Bir canımın bir parçası oğlum, diğeri vazgeçilmezim eşimle beraber ama ya diğerleri…

» Hikayenin Devamı

Teoride ve pratikte yoruldu yüreğim. Takat denen şeyin sonuna geldim artık. Şu bitip tükenmeyen kaprislerin ve acımasız sözlerin…Yenildim sevgili… Sana ve senin ilgisizliğine yenildim. Halbu ki ne de büyük bir sevgiyle gelmiştim sana. Şimdi ise ayrılık anının getirdiği kasvet var içimde.

Artık seni düşünmek, ılık bir ölüm sanki. Her an, her sözünde ve öpüşümde ılıman bir ölümün kollarına gittiğimi yeni anladı seninle doldurulmuş kalbim.

» Hikayenin Devamı