Zor bela yetiştim yine vapura. Az biraz önce çıkıversem olmayacak mı? Ama o zaman da bekliyorum. Tanımadıklarımın yanında beklemek, hiç mi hiç çalışmadığım dersin sözlü sırasını beklemek, yavaş yavaş bana gelişini görmek gibi. Zaten ne zaman çalıştım ki ben sözlülere?

İzlenmeyi seviyorum ben sanırım. Sanki hayatın şarkısını bestelemişim de, şimdi de klibini çekiyormuşum gibi. En sona kaldım ya, iskelenin kapandı kapanacak kapısından en son ben geçtim ya, sanki vapurdakilerin hepsinin gözü üzerimde.

» Hikayenin Devamı

Bu yapılmamalı. Burada kendime söz veriyorum yaşlandığım zaman buna engel olacağım.

Kabul ediyorum bugün benim için gerçekten karlı. Işıklı ayakkabılarımı ilk defa giydim. Kerem ayakkabılarımı incelerken yaşadığım mutluluğu tarif edemem. Onunkilerin sadece topuklarında ışıkları vardı, artık yanmıyorlar zaten.

Yeteri kadar para da kazandım. Tam 115 YTL. Poşet dolusu şeker, çikolata ve evde yenmeyi bekleyen bir o kadarı. Babam, abime sabahın köründe ellerini, ayaklarını yıkatırken yaptığım şirinliklerle yatakta kalmayı da başardım.

» Hikayenin Devamı

Efendim bizim dükkana arada 65 yaşlarında bir tezye gelir, kendisi Hollandalı. Arada tavuk alır kedisi için ama bir çene var ki, aman Allah, yakalardan ırak. Virt virt virt mayasıllı kase gibi heç susmaz!

Günlerden bir gün yine bu geldi, yanında erkek arkadaşı. Neyse, yediler içtiler, kalkıp gittiler. Biz yine amaleliğe devam ettik, o gün öylece bitti.

Aradan birkaç gün geçti, teyzem yine geldi. Benim Charizma (kendisi Antilyan olur. Hollanda’nın eski sömürgesi) adlı arkadaşla konuşuyolar, erkek arkadaşından bahsediyor

» Hikayenin Devamı

Her zamanki gibi sabah işe gelmek için evimden çıkmamla başladı her şey; sakin, sıcak ve hala uykuya hasret bedenimin esnemeleri eşliğinde yola çıkmıştım yine.

Arabaların gürültüsünü duymamak adına müzik dinlediğim kulaklıklardan bile duyabildiğim sesle irkildim aniden. İki genç yol ortasında durmuş bağırarak kavga ediyorlardı. Olsa olsa benimle yaşıt ve bulunduğum şehirde yaşayanların çoğu gibi üniversite öğrencisiydiler.

Ne vardı ki ortada bu kadar paylaşılamayan, tüm bu gürültüye patırtıya neden olan? O an söylemek istedim

» Hikayenin Devamı

Sabahın bir vaktinde kapı zili çalar. Bir iki esneme ve gevşemeden sonra, gözler kısık bir şekilde kapıya doğru yol alınır. Kapı açılır ve karşıda bir komşu teyze belirir. Gözleri yaşlı bir şekilde

- “Anneni çağırır mısın” der.

Anne uyandırılır. Kadın göz yaşlarıyla anneye bakarak

- “Nafiz abi ölmüş“der.

O anda her şey durur. Çünkü bu isim evin babasının ismidir. Bir anda hastane koridorları, röntgen filmleri, babanın geçirdiği kalp krizleri hepsi arda arda kafada canlanır.

» Hikayenin Devamı