Gecesi ayrı, gündüzü ayrı bir acı vermeye başladı. Geceleri sesinden mahrumluğum, gündüzün güzel yüzünü göremememle birleşiyor hızlıca.

Paylaşmadığım bir kişi bile kalmadı yalnızlığımı. “Şaka yapıyorsun” diyorlar, gözyaşlarımı görmüyorlar.

Gözlerim kızarmış, yüreğim yanmış, telefonum çalmaz oldu be dünya. “Geçecek” diye başlayan beni anlamış gibi görünen insanlardan uzaklaşmaya çalıştıkça kendimi onların içinde buluyorum.

» Hikayenin Devamı

Mesut’lan Didem’in arasını üstat bir muhabbet tellalı yapmıştı. Bu iki genç kısa sürede aşık oldular birbirlerine.

Didem kız, üniversite mezunu işi gücü olan, ortalama seviyesine ulaşmış bir kişililikti. Mesut arkadaşımız da, elektrik–elektronik mühendisi ve çok büyük bir Amerikan firmasının satış departmanında çalışan bir kişilikti başlar da.

O zamanlarda aşk nedir deseler, bu çifti görenler “Mesut’lan Didem demektir” derdi kesin. Bu ikisi o kadar iyi anlaşırlarda ki, saatlerce telefonlarda konuşurlar, ansızın buluşurlar, el ele, göz göze sohbet ederlerdi.

» Hikayenin Devamı

Sene 1962. İlkokul birincisınıftayım. Herhalde birazdan bahsi geçen öğretmenim rahmetli olmuştur çoktan.

İlk derste temizlik kontrolü var. Mendiller masanın, ellerimiz de mendillerin üzerinde. Benim de mendilim yok.

Beni tahtaya kaldırdı “Bir daha mendilsiz gelmeyeceğim” deyip oturmamı söyledi. Söyleyemedim. Arkadaşlarımı kaldırdı, söyletti ben yine söyleyemedim.

» Hikayenin Devamı

İnternet’te tanıştığım kız, eski kız arkadaşımın ablası çıktı. İlk buluşmamıza onunla gelince, küçücük kafeteryada onlarla saklambaç oynamak zorunda kaldım.

Elimde yüzümü gizleyen gazete, durmadan tepemde bitip bir şey ister misin diye sorup, dikkatleri üzerime çeken garsonla, sanki bir gerilim filmin de hissettim kendimi.

İkinci buluşma karanlık bir sinema da oldu. Üçüncüsü ise hiç olmadı :(

Bilirsiniz bu sene yılbaşı bayramın birinci gününe denk geldi. Neyse, benim bir erkek arkadaşım vardı o sıralar ama sevmediğim, sadece o beni çok seviyor diye katlandığım bir insan.

Öte yandan da, 2 senedir unutamadığım aşkım Deniz’le de MSN’de konuşmaya başlamışız. Benim keyifler gıcır ama ortada bir şey yok. Sadece küstük ve arkadaşane konuşuyoruz yanlış olmasın.

Neyse, benim hepinizin tanıdığı ünlü bir arkadaşım vardı. İsmini vermeyeyim, lazım da değil. Zaten şu an görüşmüyoruz. O da, bir gün tutturdu

- “Hep ben İzmir’e geliyorum. Bir kez de sen gel” diye.

» Hikayenin Devamı