 |
|
Sevda böyle mi?
Aşk öyle bir şey miydi? Aşk yaşanması gerekenleri yarım bırakıp gitmek mi senin için? Bense nasıl birini seçmiştim? Suç bende mi yoksa sende miydi? Hiç yaşadın mı kalabalıgın içinde yanlızlığı. Yapayalnız olduğunu hissettin mi? Onu görünce bu deli yüreğin hızlıca çarpması nasıl bir şey bilir misin?
Bebeğim
Bebeğim; Umutsuzdum, çaresizdim, baban yine uzaklardaydı, yalnızdım. Sendense hiç haber yoktu. Tam 8 yıl olmuştu gelmeni isteyeli, ama sen yoktun. Körkütük aşıkken evlendim babanla. Dünya umurumda değil, kim tutar beni öylesine coşkulu öylesine mutluyum ki. Sonra seni istedim. En çok sevdiğimden bir parça olsun istedim, ama sen gelmedin. Ellerin ellerime benzesin, gözlerin baban gibi sıcacık baksın istedim. Umut ettim, hayal kurdum sana dair. Ama sen yoktun.
Gittin
Bir gün gittin ansızın. Seninle birlikte büyüyen ben, bilemezdim böyle kimsesiz kalacağımı. Gidişin bitişim, yalnızlığım, ölümüm oldu. Önce çok sürmez sandım, her şeyi ile sana verdiğim yüreğimdeki acı birkaç aya kalmaz diner. Senin gidişinle besledim sanırım sevgimi ki yokluğuna rağmen seninle geçmeyi bildi. Yüreğim dönecek ümidiyle delirdi. Bir türlü bende biteceğin gün gelmedi ve sen gelmedin. Gidişin sonsuz, gidişin acı… Hüznü gelmediğin günler için yüreğime attığım çeltiklerle hiç durmadan kanadı.
Seni çok sevmek mi suçum?
Ben şimdi yalnızım. Kendimle savaşıyorum kaç aydır seni unutmak için. Tam ”Unuttum” derken, bir anı gözümün önüne geliyor. Her şeyi mahvediyor. Şimdi tek kendim değil asıl savaştığım şey. Asıl mücadele verdiğim şey senmişsin de haberim yokmuş. Uykularım yarım oldu. Ağlamaksa en iyi dostum. Şimdi sensizim. Kimsesiz, yetim oldum ben, yetim…
Korkular
Hani bazen gitmek istersin, her şeyi öylece ardında bırakıp… Ama gitmek mümkün müdür? Peki kalmak niye? Seni oraya bağlayan hiçbir şey olmamasına karşın, kalmana sebep olan ve yollarına barikat kuran şey aslında korkunun ta kendisidir. Korkular, korkularımız; Hayat boyunca ardımızda bırakıp, kaçamadığımız ve her sonda, her başlangıçta karşımıza dikilen… O korkuları aslında kendimiz yaratırız ve bir süre sonra da esiri oluruz. Ölüm korkusu, kaybetme korkusu, unutulma korkusu, yalnızlık korkusu vs, vs… Hayat boyu hiç bitmeyen korkular.
|
|
Loading ...
