Her şey çok güzel başlamıştı. Yıllar sonra, uzun uğraşlardan sonra hayattan ve insanlardan bıkmışken bulduk birbirimizi. Birbirimizi inanılmaz seviyorduk. Sevgimiz ve saygımız hayranlık uyandıracak derecedeydi. O İstanbul’da, ben İzmir’deydim. Ailesi burada olduğundan baya çok görüştük.

Bir gün konuşurken bana evlenme teklif etti. Ben de daha öğrenci olduğumuzdan “Resmi olarak bu mümkün değil” dedim. Sonra benimle evli olmak istediğini söyledi ve İzmir’e geldiğinde imam nikahı kıydık. Aynı zamanda da sözlendik.

Gerçekten evliliğimiz harika gidiyordu. Herkes artık evli olduğumuzu biliyordu ve bize gıptayla bakıyordu.

» Hikayenin Devamı

Fırına geldiğimde ortalıkta ekmek görünmüyordu. Eski bir dostum olan fırıncı “Biraz bekleyeceksin hocam” dedi ve “İki-üç dakikaya kadar çıkartıyorum” ekledi.

Kenardaki tabureye oturup, beklemeye koyulurken, içeriye yaşlıca bir adamın girdiğini gördüm. Eskimiş ceketinin sol yakası altında bir madalya parıldıyor ve yürürken hafifçe topallıyordu. Selam verdikten sonra, fırıncının tezgahına yaklaşarak;

- “Ekmeklerimi alayım, benim ikizler acıkmıştır“dedi.

» Hikayenin Devamı

Hemen hemen bütün Türk ve İslam Tarihi kitaplarinda bulabileceğiniz bir gerceği ben “Osmancık” adlı kitapta okumuştum.

Osman Bey, aşık olduğu, uğruna pek çok şeyi feda edebileceği Taptuk Emre kızı, Malhun Hatunu görebilmek icin tekkeye giderdi.

Tekkede gözüne çarpan şeylerden biri de yatması icin kendine verilen odada gördügü bir Kur`an, bir Tespih ve paralardı.

» Hikayenin Devamı