Saat sabahın altısı. Yine göz kapaklarım birbirine yapışmış, açamıyorum gözlerimi. Böyle zamanlarda aynaya bakar da insan, göremez ya kendini. İşte öyle. Neyse ki süslenmeye gerek yok buralarda, yataktan kalktığın gibi dolaşabilirsin. Kimse yadırgamaz.

Bak işte İlker de kalkmış. Eee ne de olsa köylü çocuğu, alışkın haliyle. Hemen çıkalım bence, kahvaltıyı salla gitsin. Zaten şöyle bir dolaşır, öğlene döneriz. Sonra da halanın kestiği tavukları indiririz mideye madem. He he he!

Doğal köy tavuğu… Bulmuşken bu doğal cenneti, tadını çıkaralım bari. “Tamam” diyor bizimki, koyuluyoruz yola.

» Hikayenin Devamı

Kurban Bayramıydı çok iyi hatırlıyorum. Ablamla birlikte fırına gittik. Yemek verecektik.

Ablamla gülüşüp konuşuyorduk. Arka sıramda uzun boylu, liseli olduğunu anladığım bir delikanlı, kendisinin simit almaya geldigini söyleyip, beni lafa tutmaya çalısıyordu. Sorduğu sorulara kısa cevaplar verip, geciştirdim.

Sonraları beni her gördügünde selam vermeye başladı. Bir ara ortadan kayboldu. Onu görmüyordum artık. Gerçi merak da etmiyordum. Her gün farklı bir kızla dolaşan boş bir çocuktu o.

» Hikayenin Devamı

Ege’de Altınkumdayız. Sene 1997. Ailece yazlığımızın terasında akşam yemeği yiyoruz.

Şehir hayatının karmaşasından kaçan babam ve annem, ne yazık ki bu sene yazlığı satacaklarını söylüyorlar bana ve kardeşime. Çünkü artık zor oluyor bu kadar yol gelmek her yaz.

Yemeğimizi bitirmeden küsüp odamıza kapatıyoruz kendimizi, binbir türlü kapris zırlama, cinlenme evrelerinden sonra alışıyoruz bu fikre ve o yazı yaşıyoruz.

Cumartesi sabahı babamın yakın arkadaşı Sinan Amca’nın Butik oteline gidiyorum. Görevim belli, resepsiyondaki ablalara yardım ediyorum. Fotokopi çekiyorum, getir götür işleri. Ama bana sorsanız nasıl önemli hissediyorum kendimi.

» Hikayenin Devamı

Şöyle bir 10-15 sene önce, her yaz, 1 haftalığına dedemin yanına giderdik kuzenlerimle. O 1 hafta benim en mutlu günlerimi yaşadığım dönem ve yer olurdu hep. İstediğimi yapabilirdim. Yanımızda sadece dedem kalırdı.

Yine öyle bir yaz, ben 7-8 yaşlarındayım, kuzenimse 5 yaşında. Ben ondan büyüğüm ya, o yüzden hep göz kulak olurdum ona.

Gezerken tek dikkat etmemiz gereken yılanlardı. O yüzden ellerimize sopalarımızı alır, ben önde yolu kontrol eder, o arkadan beni takip ederdi.

» Hikayenin Devamı