Buradaki ilk yazımı yemeklerle ilgili yazacağım hiç aklıma gelmezdi. Ama arkadaşlarım görse hiç de şaşırmazlardı herhalde.

Küçüklüğümde gezme namına gidebildiğim yerler, bayram ve tatillerde gittiğimiz aile büyüklerinin olduğu yayla ve köylerdi.

Doğa daha o günlerden beni kendisine aşık etmişti. Havasıyla, ağaçlarıyla, tezek de koksa kendisine has benim sevdiğim kokusuyla böyle yerlere daha o günlerden bağlanmıştım. Ama köye gitmek isteyişimin farklı sebepleri de vardı tabii.

» Hikayenin Devamı

Et, soğan, domates, maydonoz… Yemek tarifi vermiyorum, dürümün içinde olabilecekleri sayıyorum. Öğrencilik hayatı, çoğu zaman “Alo paket hattı“na başvururuz. Dürüm de siparişlerimizin vazgeçilmezidir.

“Abi bana tek levaş, soğanlı bi’ adana gönder ya. Yanında da ayran olsun be abi, tamam abi adresi veriyorum…”

Hooop yarım saate gelir dürümünüz, yersiniz afiyetle.

Şimdi öğrencilik hayatı dedim de, alkol girmeyen eve kimse girmez zaten. Bi’ de boş içki şişeleri atılmaz bi’ süre evden, öyle koleksiyon yapılır.

» Hikayenin Devamı

Yakın bir tanıdık, Amerika’da bir ailenin yanında yaşamaktadır. Her akşam birlikte yemek yerler.

Her yemekte, evin annesi çocuğa “Salad dressing?” diye sorar. Çocuk da herhalde giydiği şeylerin yemeğe uygun olmadığını düşünerek mahçup olur.

Böylece bir hafta geçer. Yedinci gün çocuk “Bu sefer salad dressing demeyecek” diye düşünerek son derece şık giyinir. Saçlarını joleler, normal bir ev yemeğine takım elbiseyle oturur.

» Hikayenin Devamı

Benim çocukluğum Çorum’da geçti. O zamanlar Çorum, bugünkü gibi sayısız fabrikaların çalıştığı bir sanayi şehri değildi.

Halkın çoğu geçimini bağcılık, bahçecilik, hayvancılık ve tarımla kazanırdı. Bu nedenle her evin bir giriş kapısı dışında kocaman bir de bahçe kapısı olurdu.

O eski çivili kapılar. Önden baktığınızda kocabaşlı çiviler ve bir tokmaktan ibaret olan kapı, arkasındaki dikmelerle sağlamlaştırılır. Hayvanlar gelip gidebilsin, yük arabaları girip çıkabilsin diye kullanılırdı. Ha, bunlar bir de boyalı ise o ev halkının maddi gücü hakkında bilgi verirdi.

» Hikayenin Devamı

Ünlü bir Japon yemeği olarak bildiğimiz Sushi’nin yani Türkçe telaffuz ile Suşi‘nin eski bir Türk yemeği olduğunu biliyor muydunuz?

Öncelikle aramızda bilmiyenler olabileceğini düşünerek açıklayayım. Sushi çiğ balık ile hazırlanan bir tür yemek. Olayın hikayesi ise şöyle;

Tahmini olarak M.S. 200′lü yıllarda bir Japon tüccar ticaret amacı ile Asya ana karasında bir limana yolculuk eder. Mallarını bu limanda sattıp, parasını da cebine koyduktan sonra ülkesine götürüp satmak üzere yeni mallar almak için liman kentinden biraz içeride olan baharat ve ipeği ile ünlü bir kasabaya seyahat etmek üzere bir kervana katılır.

» Hikayenin Devamı