Küçüklüğümden beri maceraya ve gezmeye düşkünümdür. Gezmek bana büyük zevk verir. Bununla da kalmaz maceranın ortasına hiç korkmadan balıklama dalarım. Bu belki de küçüklüğümden beri yaşadığım ve çoğu kez ölümden döndüğüm o kazaların bir armağanı. Nasipse o maceralarımı da daha sonra eanlatırım : )

Babam ben doğduğumda emekli olmuş. Artık yaşını siz düşünün (64). Haliyle de yaşını başını aldığı için köşesine çekildi. Emeklilik ikramiyesi de bana patladı.

Babam ne gezmeyi sever ne de beni tek başıma gezmeye gönderirdi. Ailemin yanında yaşadığım zamanlarda erkek olmama rağmen, arkadaşlarımın evlerinde kalmama bile izin vermemiştir.

» Hikayenin Devamı

Karlı bir gündü. Samsun’dan yola çıktım Amasya şehrine gitmek üzere. Ancak bilenler bilirler, Havza yolu o bölgenin en tehlikeli, kar, tipi, buzlanmanın oldugu yeridir. Ben de ne cesaretse o yoldan gitmeye karar verdim.

Bir de üzerine Amasya’nın ilçesi Suluova’nın en tali yolundan, güya yolu kısaltıp şehre ulaşmaya çalışıyorum.

Yol da yol. Kardan görünmedigi gibi, tipi başladı. Ben deli cesaretiyle, yolun tam olarak neresi olduğunu bilmeden gidiyorum taa ki araba resmen karın üzerinde askıda kalıncaya kadar.

» Hikayenin Devamı

Bekliyorum, kafamdaki sorulara bir yanıt aramayı bırakıp, sadece bekliyorum. İnsanların verdiği sözleri tutmasını bekliyorum hala, içimde bir umutla. Elimden bir şey gelmeyeceğini bilerek, zamana bırakmayı öğrenerek, çaresizlikle ve sıkıntıyla birbirine kavuşturduğum kollarımı çözerek bekliyorum…

Bekletiliyorum, bir gün yaşamdan karşılığını alacağımı düşünerek ama daha öğrenemedim değil mi? Ne kadar az beklenti içinde olursan hayattan ve insanlardan o kadar rahat hatta mutlu bir insan olursun.

» Hikayenin Devamı

Süresi kişilere bağlı yolculukların adına sevda dedik. Belki de ilişki. Kalkış noktası bilinmeyen aslında çokta önemli olmayan, ama varış noktasının herhangi bir ilçenin nikâh dairesinde bitmesini arzulanan güzergâhlara sahipti bu yolculuklar.

Herkesin kendi durağında beklediği, vakti gelince de tabiri caizse gözü kapalı bindiği araçlarla doluydu yollar. Beklenilen durakların önü hep asfalttı ama aşkın belediye başkanı Eros bütün yolları da asfalt yapmamıştı. Belki cimriliğinden belki de öyle olması gerektiğinden. Kimi yollar bozuktu ve insanın içini dışına çıkarırdı.

Ve tamahkârdı insanoğlu. Gelemiyordu zora, çabuk pes ediyordu. Oysa peşin vermişlerdi yol paralarını ve son durak mutluluktu.

» Hikayenin Devamı

Bugün eşimle birlikte, yemek sonrası balkonda sigaramızı içiyorduk. Bizim evde ikinci kattan sokaktan gelip geçen gayet rahat görünüyor. Saat de 20.00 suları.

Sokaktan bir çift geçiyor. Biz de öyle alalade bakıyoruz sokağa. Onlar bizi farketmediler. Hoş farketseler çok da umurlarında olur muydu acaba?

Pat diye durdular. Aaa birde ne görelim, oğlan tuttu kızı, yapıştı dudaklarına.

» Hikayenin Devamı