Elimdeki telgrafla öylece kalakalmıştım. Telgrafta yazanları anlayamamıştım. Telefonla bildirmek yerine telgrafla haber almak şaşırtmıştı başlangıçta ve bunu babaannemin gönderdiğini anlayınca şaşkınlığım geçti.

Babaannem beni görmek istiyordu. Yıllardır onu görmemiştim, ara sıra arayıp hatırını sormak istiyordum ama kulakları duymuyordu. Sürekli aynı cümleleri tekrar ediyordu ağlayarak “Serap’ım gel!“.

Dayanamıyordum onun yalvarmasına, gitmek istiyordum yanına ama her seferinde bir şeyler çıkıyor, yanına gidemiyordum.

» Hikayenin Devamı

Trende ayakta yolculuk ediyorum ve geçmişe ket vurma durumuna beni nail eden etkili bir hatırlatı ile yan yanayım.

Hatırlatı olmasını sağlayan faktör, hatırlatı sebebine kaynaklık eden söz konusu geçmiş unsuruyla olağanüstü yüz benzerliği.

Vakit geçirme usülümü tekrarlamak adına odaklanıyorum. Odaklanma sürecini etkinleştirmek için güdüm artırımı sağlayacak elemanları sıralıyorum.

» Hikayenin Devamı

İşim gereği oldukça sık seyahat etmem gerekiyor. Seyahatlerimde genelde treni seçiyorum çünkü uyuma şansım oluyor.

Yine bu seyahatlerden birinde elime bir dergi geçti. Yaprakların arasında gezinirken bir bulmaca buldum. Altında da bir yazı. Bunu çözüp yollarsanız bir oyuna 2 kişilik bilet kazanacaksınız.

Bana mı çıkacaktı? Ama yaptım dediklerini. Bir ay sonra posta kutusunda bir mektup. İçinden “Tebrikler kazandınız” diyen bir mektup ve Cats için 2 adet bilet çıktı.

» Hikayenin Devamı

Direksiyonu çevirmiş olduğun her istikamet, seni binlerce ayrı yola götürdüğü gibi gidebileceğin binlerce yolu da ardında bırakmaktadır.

Her insanın hayati kararlar almak zorunda olduğu frengi noktaları vardır. Bu düşünceyi her insan yaşamı boyunca sert manevralar yapmak zorunda olduğu dönemlerde hatırlamalıdır.

Verecek olduğu kararın ona neler kazandırıp, neler kaybettireceğini irdelemesi gerekiyor. Üniversiteye girmek için bir tercih yaparsın. Yapmış olduğun tercih senin hayatının kalanında yanında olacaktır. Mantıklı olmak zorundasındır.

» Hikayenin Devamı

Bundan yıllar yıllar önce babam İstanbul’a gitmek üzere otogara gidiyor. Orada otobüs şoförü olan bir arkadaşına rastlıyor. Hoşbeşten sonra arkadaşının da aynı akşam İstanbul’a bir seferi olduğunu öğreniyor ve babam onun arabasında şoförün yanındaki misafir koltuğunda İstanbul’a gitmek üzere yola çıkıyor.

Yolda sohbet ede ede giderlerken Bolu civarlarında yaşlı bir adam el kaldırıyor. Otobüste yer olduğu için şoför duruyor ve adamı almak istiyor. Adam

- “Şurada bir iki parça eşyam var evlat. Beklerseniz alıp geleceğim” diyor.

Şoför hatta muavini yardıma göndermek istiyor ama ihtiyar buna gerek olmadığını söyleyerek karanlıkta kayboluyor.

» Hikayenin Devamı