Geçenlerde bir rüya gördüm. Üniversitede okuduğum yıllara ait bir rüyaydı. İkinci sınıfta, gri ve soğuk bir kış sabahı çok erken bir saatte, kampus içinde yer alan yurttaki yatağımda uyanmış buldum kendimi.

Diğer üç arkadaşım henüz uyuyordu. İkisi Kimya Mühendisliğinde, biri de İnşaat Mühendisliğinde okuyordu o sıralar. Yurt odası, sabahın alacakaranlığında ürkütücü bir sessizlik içindeydi.

Ranzaların karşısındaki duvar boyunca uzanan ortak çalışma masasının üzerinde; geceden kalmış biri yarım dolu, diğerleri boş dört çay bardağı, bir dilim kurumuş ekmek, kantinden alınmış ve hala kâğıt üzerinde bekleyen sararmış bir parça beyaz peynir, açık bırakılmış iki kitap, rezistanslı yuvarlak bir ısıtıcı ve dört basit sandalye.

» Hikayenin Devamı

Yurtta yatakhanede uyumadan önce oda arkadaşına dolap kapaklarını kapaması için ricada bulunulur.

Gece o akla takılır. Zaten oda arkadaşı da örtmemiştir kapağı. Lady gözleri kapalı iken neresinden gördü ise görmüştür bunu.

Gecenin üçünde uyanılır. Etrafa Uzaylı Zekiye gibi göz gezdirilir. Üst kattan Neo atlayışı ile yere inilir. Artiztik bir hareketle “şak şuk” dolaplar kapatılır. Eller yeniçeri misali bele konulur ve “Hıh” denir.

Merdiven tek adımda cevval bir zıplama ile aşılır. Androidlerin yatağanlarına sinmesi gibi yatılır. 1 dakika sonra nefes düzene girer.

Hayli sıkıntılı bir üniversite yaşamım oldu.

Erkek kardeşim de aynı yıllarda başka bir şehirde okuyordu. Kız kardeşim lise son sınıftaydı ve bu onun da şayet ÖSS engelini aşarsa, evden ayrılıp tahsilini devam ettireceğine işaretti.

Babam elinden geleni yapıyor, ek iş olarak taksi şoförlüğü yaparak bizlere para yetiştirmeye çalışıyordu. Ve ben utanmadan bir de sigara içerek durumu daha da zorlaştırıyor, hemen hemen evden gelen paranın çeyreğini bu uğurda harcıyordum.

» Hikayenin Devamı