Karşıdaki sitenin demir parmaklıklarının arasından apartman girişine bakıyorum. Karanlık. Pek bir şey göremiyorum. Apartmanın giriş kapısının ardında, karanlıkta yarım yamalak siluetler görüyorum, bir kişi mi, birkaç kişi mi belli olmuyor.

Köşedeki sokak lambası, apartman kapısının hemen önünde yamuk bir çizgi çizmiş. Mermerin bir tarafı karanlık.

Hemen önümden bir kadın geçiyor. Gözlerim bulanıklaşıyor. Sadece kırmızı çantalı olduğunu görebiliyorum. İş kadını. İyi giyimli sanki. O kadar kısa sürede nasıl farketmişsem.

» Hikayenin Devamı

Yıl 1947, biliyorum yalnız size değil, bana da çok uzak bir yıl. Ancak yaşananlar bizden, bize yakın, biz belki de…

İşte o yıl, İstanbul, Beyoğlu’nda Rumların ve Ermenilerin Türklerden daha kalabalık olduğu ve birbirleriyle canla kanla dost oldukları, mutluluk ve huzur içinde, kardeşçe yaşadıkları bir semt, Tarlabaşı..

İki katlı eski bir konakta zayıf mı zayıf, çiroz mu çiroz, kara kuru bir kız doğar, 20li yaşlarının ortalarını sürdüren güzeller güzeli İstanbul hanımefendisi Cemile’den.

» Hikayenin Devamı