“Ahh, kandırma kendini“, dedi Fionka. Fionka’yı tanımıyorum aslında. Nereden çıktı da geldi yanıma bilmiyorum hiç. Adının Fionka olduğunu biliyorum bir tek, onu da nasıl biliyorsam artık. Ama aksini söylemediğine göre onun adı Fionka.

Bu ad konusuna kendimi kaptırmadan yazmaya devam etmek istiyorum. Yatağımın üstüne oturmuş, gözlerini dikmiş bana bakıyor. Geldiğinde duvardaki renkleri seyrediyordum huşu içinde ve ışık kırılmaları hakkında düşünüyordum derin derin. Bir de alakasız bir sayı dizisiyle ilgili formül bulmak üzereydim bir yandan. Sonra sesini duydum.

» Hikayenin Devamı

Televizyonu olan yemekhaneleri pek severim. Zaten bir şeyler yerken televizyona bakmak da en büyük zevklerimdendir. Televizyonda ne olduğu önemli değil. Ekmeğimi sulu yemeğimin suyuna banıp, ağzıma götürürken başımı kaldırıp ekrana bakmam yeter : )

Geçenlerde, işte yine bu zevki yaşamaktayken, yemekhanenin sahibi geldi, masamın dibine dikildi. Şimdi gider herhalde deyip 30 saniye kadar sesimi çıkarmadım.

1 dakika oldu, 1,5 dakika oldu adam hala gitmiyor. Ben de utancımdan başımı kaldırıp, ne oluyor, ne durdun ki burada diyemiyorum. Sanki adam lokmalarımı sayıyor. Geriliyorum.

» Hikayenin Devamı