O sabah farklı bir sabahtı. Bu yaşta, bu düşünceli tavrını ailesinden kimse anlayamamıştı. Aslında kendisi de anlayamamıştı. Yine okul formasını gördü ve söylenmeye başladı.

İlkokuldan beri okula gitmeyi sevmiyordu. Fakat bugün yeni bir hayata adım atacaktı. Belki mutlu bir hayat bekli de hüzünlü bir hayata…

Okul üniformasını söylene söylene giymişti. Babası yine akşam sarhoş gelmişti fakat kendisi buna alışmıştı. Kalktı, babasından harçlığını aldı ve evden çıktı.

Okula doğru yol aldı. Yürüyerek gidiyordu okula. Sonunda okula varmıştı. Herkes içeri girmişti, kendisi ise geç kalmıştı. 1 ders sonra sınıfa girdi. Kahvaltısını kantinde yapmıştı.

İşte o an, sınıfta kendi sırasında hiç görmediği bir kız oturuyordu. Bir an şoka girdi. Neyse aldırış etmedi ve kızı büyük bir ukalalıkla sıradan kaldırdı. Kız da yeni gelmesi dolayısıyla bir şey dememiş, sadece sinirlenerek sıradan kalkmıştı.

Kız bu olayın üzerine, inadına ön sırasına geçmişti ve onu kızdırmaya çalışıyordu. Kızın bu davranışları çocuğun hoşuna gitmişti. Sonra yavaş yavaş aralarında bir samimiyet doğmaya başladı ve artık eskisi gibi değildi hiçbir şey.

Çocuk o günden sonra her gün okula söylenmeden gider, her sabah sevinçli olur, her sabah gittiğinde sırasına inadına kız oturur ve çocuğun hoşuna gider. Muhabbetleri iyice sıkılaşmıştır.

Artık çocuk bir gün dayanamaz ve kıza onu sevdiğini itiraf eder. Kız da o sevginin karşılıklı olduğunu söyler ve birlikte olmaya başlarlar.

Her geçen gün sevgilerini daha da artırır ve çocuk her geçen gün artık sevgilisi olan kıza daha çok bağlanır.

Artık evlendiklerindeki olacak kız ve erkek çocuklarının isimlerini bile belirler ve mutlu mesut günler geçirirler. Fakat hayat onlara zor bir yol çizmiştir. Onlar sadece hayatın toz pembesini görüyorlardı. Acı günler artık başlayacaktı onlar için…

Çocuk o gece rüyasında kızı görür ve kız karanlığın içerisinde kaybolur gider. Çocuk sabah kalktığında içerisinde bir sıkıntı vardır ve zaman kaybetmeden okula gider ve her sabah kızsız sınıfa girmeyen çocuk o yağmurlu havada bekler ve kız arkadaşı gelmez.

Kızın, kız arkadaşlarının yanına gider ve kızın neden gelmediğini sorar. Kız arkadaşlarının da haberi yoktur bu felaketten. Çocuk okulda durmaz ve kaçar gider okuldan.

İkinci günü okula gider ve yine gelmemiştir. Kız arkadaşları hasta olduğunu söylerler fakat çocuk için gerçekçi gelmez. Çocuk o gün okulda sıkıla sıkıla durur ve evine gider.

Üçüncü günü olur ve kız yine gelmemiştir. Ve her geçen gün daha da çok sıkıntıya giren çocuk artık dayanamaz ve evine gider.

Çocuk kızın evine gider ve kapıyı çalar. O sırada kızın annesi açar kapıyı ve çocuk kızı çağırır. Annesinin ağlamaktan artık gözleri şişmiştir. Çocuk daha da şüphelenir. Kızı çağırır annesi. Kız gelir ve çocukla sohbetleri çok soğuktur ve çocuk giderken kız

- “Artık ayrılmamız gerek” der, kapıyı sertçe kapatır ve kapının arkasında kapıya dayanarak ağlamaya başlar.

Çocuk daha olayın şokundadır ve ne yapacağını bilemeden evine gider ve bu sebepsiz ayrılığın sebebini düşünür.

Öbürsü gün olur ve okula gider. O gün hava çok kötüdür. Kara bulutlar gökyüzünü kapamış bardaktan boşalırcasına bir yağmur yağmaya başlar. Çocuk okula vardığında sırılsıklamdır ve kızın gelmediğini fark eder ve kız arkadaşlarının yanına gittiğinde kız arkadaşları ağlamaktadır.

Kız o gece intihar etmiştir. Kızın intihar sebebi ise tecavüze uğramasıdır. Çocuk o zaman anlar neden ayrılmak istediğini ve orada yığılır kalır.

Ayıldığında ise kendisini bir hastanede bulur. Hastaneden kaçar ve eve gider. Artık hayattan tiksinmiştir ve kendisini kaybetmiştir.

Artık her akşam dışarı çıkar, kendisini alkole vermiştir. Her akşam bir meyhanede, aynı yerine oturur ve sabaha doğru çıkar. Sabaha kadar sevgilisini düşünüp ağlar ve içer.

O sırada yan masada ise her gün kendisiyle birlikte gelen ve kendisiyle birlikte giden bir adama dikkat eder. Bir gün kendisi ve o adamın masası dolmuştur ve bir masa boştur. O masaya baş başa otururlar.

İlk önce çocuk adama neden içtiğini sorar. Adam anlatmaya başlar. Adam bilgisayar mühendisidir. Bir gün adamın eşi ondan ayrılacağını söyler ve çocuğunu da alır arabaya biner ve adam son kez onları arabada görür. Eşinin annesinin yanına gitmek için bindiği arabada yolda giderken trafik kazası geçirir ve adam eşini ve çocuğunu kaybeder.

Adam bütün suçu kendinde bulduğundan bu duruma düştüğünü anlatır ve çocukta başından geçenleri anlatır adama. Her geçen gün çocuk ve adamın muhabbeti artar ve ağabey kardeş durumuna gelirler.

Adam bu çocuğun hayatını yoluna sokamaya kafasına koyar. Ve çocukla konuşa konuşa artık çocuk okula gitmeye başlar. Her gün adamla birlikte ders çalışırlar ve çocuk her geçen gün acı günleri unutmaya çalışır. Ama nafiledir. Adam çocuğa bilgisayar öğretmeye başlar ve ikisi de bir gün kendi kendilerine verdikleri sözle içkiyi bırakırlar. Artık çocuk ders çalışır ve adamla adamın evinde kalmaya başlarlar.

Her geçen gün birbirlerine sıkı sıkı bağlanmaya başlarlar. Çocuk sonunda üniversite sınavında müzik öğretmenliğini kazanır. O yaz adamla birlikte bilgisayar üzerinde projeler yapmaya başlarlar. Çocuk her gün hayata daha çok sıkı bağlanmaya başlar. Adam çocuğu geliştirmiştir. Artık çocuk bir güvenlik uzmanı olmuştur, abisinin katkılarıyla.

Çocuk üniversiteyi bitirir ve öğretmenlik hayatına başlamıştır. Evlenir ve bir tane kız çocuğu olur ve adını eski sevgilisinin ismini koyar.

Sonunda uzman ve tanınan bir hacker olur.

• Veda
• Babama sözüm var benim!
• Cehennemden gelen
• Sonbaharım
• Söz vermiştim, sen varmışsın gibi yaşayacağım