Yeniden aşık olabilirim
hall yazmış
Bitkin, yorgun onsekizinde önünde sınavları olan, en önemlisi ÖSS sınavı olan bir genç. Ama öyle kahraman, öyle aşk fedaisi ki, zaferleri kutlamak onun için çok önemli olmadığından, bir o kadar da sıradan…
Her genç gibi işte belki biraz daha duygusal.
Kendime ait bir odam olmadığından kalabalık içinde yalnız kalmakta hiç zorlanmazdım. Aklıma gelenleri, hayat senaryolarımı her yalnız kaldığımda yani her zaman kalemim yoruluncaya dek yazardım. Bıkmadan usanmadan…
ÖSS sisteminden dolayı lisenin en anlamsız yılı olan lise iki gereksiz dersler, en boş vakitler, en çetin işte bilirsiniz. Alan seçimleri yapılmış, sınıflar karışmış, en yakın dostlar farklı sınıflarda. Kimimiz eşit ağırlık, kimimiz sayısal.
Yeni sınıfıma girdim. Etraf öyle karışık, öyle yabancı ki tam istediğim gibi. Kendimi yenileme, yeni bir ben süreci. Yeni arkadaşlar, farklı yüzler, aynı şeyleri düşünenlerden oluşan karma, çok değişik bir sınıf olmuştuk.
Sınıfı organize eden listeyi bildiren kız Ç neden daha önce görmedim ben bu kızı. Allahım içimdeki bu ılık, karmaşık, ezik duygu da ne.
İstediğim, aç kaldığım duygu gerçekten de güzelmiş. Zaman geçiyor, tanışmalar, konuşmalar, sen nerelisin, ben buralı muhabbeti ve haliyle birkaç ay sonra hepimiz kaynaştık. Hatta gruplaştık bile. Sonuçta aynı okulun öğrencileriyiz.
Sessiz, durgun, içten içe fırlama, genelde sevilen, tembel bir öğrenciydim. Tozlu kaldırımlardaki serseri rahatlığı hala özlemekteyim.
Ç’ye duygularımı, hislerimi açıklamak için en yalnız kaldığı zamanı -ki o zaman bile kalabalıktaydı- onu oradan sıyırıp duygularımı anlattım. Anlayışla karşıladı. O da tarçını sevmiyordu, ben de. İyi anlaşabilirdik sanırım. Anlaşamazdık.
Okulun en havalı, en popüler kızlarındandı. Hatta en lejoneri belki de ama lejonerlerden uzak duracaksın. Onlar tüm savaşları bir şekilde kazanırlar. Nasıl olursa olsun, hep kazanırlar. Dedim ya, kayıplar oldu. Bir ceset daha eklendi aşk vurgunu bizim lejonerin koleksiyonuna.
Bense yeni yenileme süreçlerine attım kendimi. Sessizliğe büründüm. İyice kapandım. Kışlıklara sarıldım yine.
Artık son sınıftaydık. Bense dünyalıları uzun zamandır çift görüyordum. Dostlarım olmasa, bırakın çift görmeyi, belki de hiç göremeyecektim. Malum içki bütün körlüklerin anasıdır.
Bu çift görmeler sınavda da devam etti ve tembel öğrencimiz başarısızlıkla yani hakkıyla istediğine kavuştu.
Gittim. Evet, gittim gidebileceğim en uzak, en çileli, kendimi hatırlamak bile istemeyecek kadar hüzünlendiğim ayrılıklar yaşadığım şehre, Ankara’ya, ağabimin yanına gittim. Sınava tekrar hazırlanmak ve tek görmek için.
İstesem gitmezdim ama evde enkaz kaldırma çalışmaları güzellikle olmayacaktı. Sadece ben değil, başkaları da üzülecekti biliyordum. Bir kişinin üzülmesi, iki kişinin üzülmesinden iyidir deyip Ankara’ya gittim.
Evet, ben geldiğimde ağabimin geldiği kadar bayram havası olmasa da idare ederdi ve annem babam beni hala sevmekteydi hala biliyorum.
Bir daha aşık olamayacağım derken uzun zamandır tanıdığım ama bilmediğim bir güzellik sanki beni kendine çağırmıştı. Anadolu’nun çoraklarında, küçük bir yerde, yorgun bir gecede gördüm onu.
Aşk yine zırhsız yakalamıştı beni. Bense zaten zırhı çok uzaklara bırakmıştım ve almaya hiç niyetim yoktu. Sade, düzenli bir aşk bana yakışmazdı. Zaten tüm fırtınalar, entrikalar, Brezilya usulu her şey vardı içinde. Ama ben neredeydim, oyunun neresinde.
Kendi oyunumda başrolde olmadığım kesin ama başkalarının gözünde kesinlikle öyle eminim.(2=)
Ve söylenecek çok sözüm var, henüz bitirmedim. Ben o romanlardaki kahramanlar kadar güçlü değilim. İlerde keşke dememek için birçok şeyi kabullenmiştim. Ama neye yarar, kendimi basitleştirdim
Not: “Ben o romanlardaki kahramanlar kadar güçlü değilim” yazısından önce yazmıştım :)
 
 Loading ...
|
|
3 Temmuz, Salı , 2007
Salı, Temmuz 3rd, 2007:
böyle bi yazı yorumsuz bırakılamaz tarzın çok güzel tuttum seni:)
Salı, Temmuz 3rd, 2007:
İnsani yanım diyor ki bu adam gitsin bir kız bulup çoooook mutlu olsun; ama diğer taraftan sen o kadar mutlu olursan bu yazıları yazabilir misin??? yok eyvallah yazarım diyorsan mutlu ol ne diyelim; ama bir okurun olarak pek de istemiyor gibiyim senin savaşlardan galip çıkan taraf olmanı :) napim duygulu tarzını seviyorum sanırsam :) sevgiler…
Salı, Temmuz 3rd, 2007:
İlk başlık dikkatimi çekti.. Sonra uff şu an okuyamam uzun bu ya dedim.. Başladım bırakamadım..
Çok güzel ifade etmişsin.. İyi ki okumuşum.. Ama şu an içim bi garip oldu..:’(
Salı, Temmuz 3rd, 2007:
teşekkür ederim arkadaşlar saolun..4Blood sende beni derbeder ettin iyice:) çok mutlu olsak mutlu şeyler yazarız ki aşkta muhakkak bişeyler olur ve yazılır:) sen insani yanını dinle ve iyi dileklerini yolla herzaman.
Salı, Temmuz 3rd, 2007:
:) hehehe o zaman tüm mutluluklar senin olsun kardeşim benim :)
Çarşamba, Temmuz 11th, 2007:
tekrar aşk olablr insan ama 2. kez asla SEVEMEZ…
ayrıca mutlu evliliklern vs hikayesi yoktur, hemen hemn 1birinn aynıdır..mutsuz evlilklern hikayesi vardr..karanlk çağ denn orta çağda atlmştr rönesansn tohumları..sanat bilim üretm tavana vurmştr o çağda..
sevglr
Çarşamba, Temmuz 11th, 2007:
kalimero senle ilgili bi yazım beklemede umarım hoşuna gider benim yazılara bida yorum yapma lütfen entelektüel bozuntusu yani kendini öyle sanıyosun yazık canım benim sen kendi rönesassını yap yada reform yap biraz yok et kendini yazı yayınlanırsa anlarsın nedenlerini anlarsın seeenn komik şey
Çarşamba, Temmuz 11th, 2007:
hastamsn sen tipinmi öyle gösteryr?dengeszmsn nesn?
herks yorum yapmkta özgür..ayrca ne ddkki sana şmdi..fikr beyan ettm..benm mesleğm tiyatro, o sebeple aklıma geleni yazdm.1 kere sevdm bir daha sevemdm deneymmi paylaştm, etrafmdada 1 sürü kolay kolay sevemyn insanlr var, sevmek zor..
saldrganlr toplanmş galba buraya..sana kötü 1şey söyleyen yok…
bence ayp ettn, özr dilemelsn..
Çarşamba, Temmuz 11th, 2007:
Yazı beklemede kalimero dedimya yayınlanması zor bi yazı ama yayınlanırsa neenini anlarsın sana hastayım evet ama sen dengeden bahsetme istersen yazıı önce sana mail atıyım yayınlanmadan oku ok şimdi yolluyorum:)
Çarşamba, Temmuz 11th, 2007:
yolladım
Çarşamba, Temmuz 11th, 2007:
sana mail geldi kalimer hemen oku :)
Çarşamba, Temmuz 11th, 2007:
saçmalığa bak ya elalemin yaptığı rönesansın sanat bilim üretimin benim hikayemdeki saf aşkla ilgisi ne kalmer ya sen aşmışsın kalimer abla kendine gel kendine fazla okuma ottellomudur romeomudur uçmuşsun sen sanat tarihi hocasımısın sen ninja kaplumbaları anlatmadın donetello rafael mikalenjelo öbürü hı leanardo en önemlisi takım kaptanı o dünya burası kalimer :):):) sahnede sandın kendini kendini oyna çıkar maskeleri:):):)
Çarşamba, Temmuz 11th, 2007:
kalimer kahve içcez değilmi sözünü aldım haberin olsun okudun mu yazıyı sen şimdi yorumda yazmassın küstün canımm bak 20 21 22 temmuz müsaitim ankarada nerde istersen buluşalım sana bi kahve ısmarlayım yazıdada dedim umarım yayınlanır sanmam ama senle ilgili çok bireysel :9:):):)
Çarşamba, Temmuz 11th, 2007:
Acidim sana yahu. Ne kadar duygulu yazmissin.
Cok hos bir yazi olmus kutlarim
Çarşamba, Temmuz 18th, 2007:
bence de çok güzel bi hikaye keşke ben de böyle bi hikaye yaşasaydım…
Çarşamba, Temmuz 18th, 2007:
içim burkuldu okurken aşk insanı hep tokatlıyor nedense buldun bir tokat kaybettin bir tokat yeni biri başka bir tokat…Bunların yarattığı sersemlikle devam ettirdiğimiz şeye de hayat diyoruz işte.
Çarşamba, Temmuz 18th, 2007:
Aaa Hall bana atıflarını yeni okudum valla. Hmm demek ondan “Donatello” falan diyordun MSN’de. Söyledik ya tiyatro bölümü mezunuyum diye. Buradaki yazılarda mesleğimle örtüşen bir yan buldum mu yazarım ben kusura bamya. Beğenmeyen okumasın. Zaten üslupsuz olmaz hiçbir zaman (ben de ÜSLUP manyağı oldum:))
Gelelim Moka’ya: Ne kahvesi yahu, kim sana söz verdi? Halla hallaah. Bana bak, geçen gün barıştık. Kişisel yazın, üslup yoksunu (kırıcı) ise, kaç.
Perşembe, Temmuz 19th, 2007:
dostum o kadar sofistike şeylerden bahsediosunki.devir realizmde sen hala romantizmdesin.yazılarını cok karamsar buluorum.komşusu şizofren olan bi insan gibi yazıosun.bu arada ben yazamam ama ii yorum yaparım.o yüzden içindeki şizofrenle yüzleş.umarım daha basarılı yazılarla karsımıza cıkarsın bu alem seni bekler.
Perşembe, Temmuz 19th, 2007:
:D sen anladın onu!
Pazar, Ağustos 5th, 2007:
10 NUMARASIN YA CERCANTES
HARİKA YAZMIŞSIN SEVDİM SENİ YAHUU.benim şu sercanımda benim için böle düşünüyomudur acaba?
Pazar, Ağustos 5th, 2007:
yine yazdığın çok güzel bir yazı yorum yok :)
Pazar, Ağustos 5th, 2007:
maskelimero.lütfen benim yazılarım içinde bi daha yorum yapma.sen öğretmenim falan diyorsun ama ben senin öğretmen olduğuna falan inanmıyorum.sen olsan olsan amale olabilirsin.bir öğretmenin elinden çıkmadığı çok belli yazılarının ve yorumlarının.bunu birtek benim söylemem bişey değiştirmez belki ama sanırım bu sitedeki arkadaşların çoğu aynı fikirde.yazdıklarına bakınca hiç bişey anlaşılmayan,karmakarışık,harfleri yutulmuş ve ne ifade etmek istediğinden aciz bir tarz göze çarpıyor.ayrıca milletle alay edercesine bir tutum içinde olduğunda aşikardır.o nedenle diğer arkadaşları bilmemde benim için yorum falan yapma lütfen.zaten siliyorum senin yorumlarını artık.boşa uğraşma yani.
Cuma, Ağustos 10th, 2007:
EXCALİBUR DUR :)boşa niye uğraşm kuş?istemyrsan yapmm yorum olr biter..”boşa uğraşma” ne yaa.bende ölüyrdum senn EDEBİ , NOBELLK yazılarına yorum yapim diye..Allahallaaah.
ameleym ben ameleee, bu dur excalibur dur benm aln yazıııım..:DD