Zamane sevgileri hamburgere benzemiş
mervis yazmış
Düşünüyorum da o eski günleri, annemin “Biz senin yaşındayken….” diye başlayan cümlelerini hiç sevmezdim. Şimdi aynı cümleleri kendim kuruyorum öğrencilerime.
Bize ne oldu böyle? Ne oldu da bu kadar yozlaşabildik? Biz hep iyiyi, güzeli, doğruyu anlatmaya çalışırken, onlar neredeydiler ya da biz kimlere anlattık bunları?
Bilmiyorum, işin içinden çıkamıyorum. Nerede yanlış yaptık, nerede?
6-7-8. sınıfta okuyor öğrencilerim. Hepsinin bir arkadaşı, sevgilisi var neredeyse. Bunu kabul etsek bile, ilişkilerini ölçüsüz yaşamaları rahatsız ediyor beni. Sınırsız yaşıyorlar.
Bu nedenle o minik gönüllerde onarılmaz yaralar açılıyor. Her köşe başında sevgililer, saklama, saklanma gereği duymuyorlar bile. Alenen ve aşikar…
Özür dilerim ama, bizim zamanımızda sevilen saklanırdı söylenmezdi. Adını dilden dile dolaştırmak saygısızlıktı sevgiye ve sevgiliye. Gizli yaşardık sevgimizi. Değerliydi çünkü.
Sevgi; önemlidir, değerlidir. Alenen yaşanmayacak kadar özeldir.
Öğrencilerime bakıyorum da, yedikleri hamburgerler gibi çabuk tüketiyorlar sevgiyi. Yani yaşadıkları sevgiyse tabii. Ne yazık…
  
 Loading ...
|
|
24 Aralık, Pazartesi , 2007
Pazartesi, Aralık 24th, 2007:
Reklamlarda, defilelerde, okullarda çocuklara büyük giysileri giydirilir oldu. Çocuklar, ana babaları ne yerse onu yer, hangi filmi izlerse onu izler, nerede gezerse orada gezer hale geldiler. Doğadan tamamen koptular. Önce sokak çıktı hayatlarından, sonra oyuncak ve nihayet oyun…
Banka reklamlarında para sayan çocuklar var ama, ne gittiğiniz lokantada oyun alanı var, ne de kitapçıda çocukların rahatça kitap karıştırabilecekleri bir reyon… Başarı hırsıyla herkes, çocuğunu bir an önce hayata karıştırma telaşına kapıldı. “Büyümüş de küçülmüşlük” prim yaptı. Büyüme yaşı küçüldü. Ve çocukluk yok oldu.
Bunlar basında yer alan günümüz gerçekleri..
Her şey değişti mervis..Sofraya oturulup yenen yemeklerin yerini hamburgerler aldı.Peki çocuklara ne kaldı?Tabii ki aşk-meşk denemek,sevgileri çabucak tüketmek..
Pazartesi, Aralık 24th, 2007:
hocam yazının sonundada belirttiğin gibi tüketim toplumu olmak böyle bişey herhalde,ilişkiler hamburger bitene kadar olmaya başladı.bunda televizyonun çok etkisi olduğuna inanıyorum.Duygusallıktan uzak doyuma yönelik ilişkiler olunca süreside kısa oluyor.Belkide biz eskidik.
Salı, Aralık 25th, 2007:
Çocuklar niye alenen sevgili oluyorlar, biz saklanırdık onlar neden saklanmıyordan ziyade sevgiyi tüketmemeyi öğrenmeliler diye düşünmek daha yapıcı bence.
Yoksa akıllı onlar, sadece tecrübesizler o kadar. Açıklamanın bir yolunu buldumu her şeyi öğrenebiliyorlar test ettim onayladım, ki bir öğretmen tahminimce bunu binlerce kez test etme imkanı bulmuştur.
Pazartesi, Mayıs 19th, 2008:
yazık herşeylerini bu kadar uluorta yaşamaları ve değerini bilmemelerine çok yazık! Oysa ki sevgi o kadar değerliki… Sevgili o kadar değerli ki.. İnsan gözünden sakınmalı sevdiğini ve sevgisini… ama günümüzde saklamak suç gibi görülüyor..