<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><!-- generator="wordpress/2.1.3" -->
<rss version="2.0" 
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/">
<channel>
	<title>Arayış yazısına yapılan yorumlar</title>
	<link>http://www.eanlat.com/nerdeo/arayis/</link>
	<description>Hikaye sensin</description>
	<pubDate>Wed, 03 Dec 2008 23:47:27 +0000</pubDate>
	<generator>http://wordpress.org/?v=2.1.3</generator>

	<item>
		<title>Demokles tarafından</title>
		<link>http://www.eanlat.com/nerdeo/arayis/#comment-10772</link>
		<author>Demokles</author>
		<pubDate>Wed, 05 Mar 2008 19:32:54 +0000</pubDate>
		<guid>http://www.eanlat.com/nerdeo/arayis/#comment-10772</guid>
					<description>..bence de var:)</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>..bence de var:)</p>
]]></content:encoded>
				</item>
	<item>
		<title>poseidon tarafından</title>
		<link>http://www.eanlat.com/nerdeo/arayis/#comment-10773</link>
		<author>poseidon</author>
		<pubDate>Wed, 05 Mar 2008 21:26:36 +0000</pubDate>
		<guid>http://www.eanlat.com/nerdeo/arayis/#comment-10773</guid>
					<description>Evet,umut gerçekten insanı ayakta tutar.Umudu korumalı,her şeye umutla bakabilmeli,umudu bir ömre yayabilmeliyiz.
Hayatta her şey insanlar içindir.Biraz cesaret,biraz sabır ve biraz da umutla hayata sıkıca sarılabiliriz.Güçlükler bizi yıldırmamalı,kendimizi asla koyvermemeliyiz.Umudunu kaybeden bir insan yaşam içinde çeşitli deformasyonlara maruz kalıyor.Hatta sonu bunalım ya da depresyonla,belki de intiharla  biten yollara giriyor ):
Umut edebilmek mutluluğun ilk basamağıdır.Bazıları onu kolay kolay farkedemese de psikolojik bir güçtür içimizde.Kavgadır ve inattır çaresizliğe..
Bu yazıda da kaybedilmeyen bir umudun öyküsü var ve okuyucuya çok güzel aktarılmış((:</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Evet,umut gerçekten insanı ayakta tutar.Umudu korumalı,her şeye umutla bakabilmeli,umudu bir ömre yayabilmeliyiz.<br />
Hayatta her şey insanlar içindir.Biraz cesaret,biraz sabır ve biraz da umutla hayata sıkıca sarılabiliriz.Güçlükler bizi yıldırmamalı,kendimizi asla koyvermemeliyiz.Umudunu kaybeden bir insan yaşam içinde çeşitli deformasyonlara maruz kalıyor.Hatta sonu bunalım ya da depresyonla,belki de intiharla  biten yollara giriyor ):<br />
Umut edebilmek mutluluğun ilk basamağıdır.Bazıları onu kolay kolay farkedemese de psikolojik bir güçtür içimizde.Kavgadır ve inattır çaresizliğe..<br />
Bu yazıda da kaybedilmeyen bir umudun öyküsü var ve okuyucuya çok güzel aktarılmış((:</p>
]]></content:encoded>
				</item>
	<item>
		<title>asena75 tarafından</title>
		<link>http://www.eanlat.com/nerdeo/arayis/#comment-10777</link>
		<author>asena75</author>
		<pubDate>Wed, 05 Mar 2008 22:26:40 +0000</pubDate>
		<guid>http://www.eanlat.com/nerdeo/arayis/#comment-10777</guid>
					<description>olmali... mutlaka...</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>olmali&#8230; mutlaka&#8230;</p>
]]></content:encoded>
				</item>
	<item>
		<title>ExcalibuR tarafından</title>
		<link>http://www.eanlat.com/nerdeo/arayis/#comment-10793</link>
		<author>ExcalibuR</author>
		<pubDate>Thu, 06 Mar 2008 13:19:05 +0000</pubDate>
		<guid>http://www.eanlat.com/nerdeo/arayis/#comment-10793</guid>
					<description>Umudunu kaybeden herşeyini kaybetmiş derim her zaman.İnsan umutlarıyla yaşar.Yoksa yaşamak o kadar boş gelirki neticeside sakata gider.Umutlarınızı yitirmemeniz dileğiyle...</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Umudunu kaybeden herşeyini kaybetmiş derim her zaman.İnsan umutlarıyla yaşar.Yoksa yaşamak o kadar boş gelirki neticeside sakata gider.Umutlarınızı yitirmemeniz dileğiyle&#8230;</p>
]]></content:encoded>
				</item>
	<item>
		<title>cilekbahcesi tarafından</title>
		<link>http://www.eanlat.com/nerdeo/arayis/#comment-10811</link>
		<author>cilekbahcesi</author>
		<pubDate>Mon, 10 Mar 2008 09:56:48 +0000</pubDate>
		<guid>http://www.eanlat.com/nerdeo/arayis/#comment-10811</guid>
					<description>Tabiki var umut.Her gün yatağınızın baş ucunda oturan kim dersiniz?O olmasa hayata her sabah ne kadar asılabilirsiniz.Küçücük,ufacık bir damlası bile içinizde yenik düşmüş nice duyguları tekrar alevlendirmiyor mu?
tabiki var ve iyi ki var,olmadığında ise intiharlar gerçekleşiyor.</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Tabiki var umut.Her gün yatağınızın baş ucunda oturan kim dersiniz?O olmasa hayata her sabah ne kadar asılabilirsiniz.Küçücük,ufacık bir damlası bile içinizde yenik düşmüş nice duyguları tekrar alevlendirmiyor mu?<br />
tabiki var ve iyi ki var,olmadığında ise intiharlar gerçekleşiyor.</p>
]]></content:encoded>
				</item>
	<item>
		<title>KaraKalem tarafından</title>
		<link>http://www.eanlat.com/nerdeo/arayis/#comment-10887</link>
		<author>KaraKalem</author>
		<pubDate>Mon, 17 Mar 2008 17:33:29 +0000</pubDate>
		<guid>http://www.eanlat.com/nerdeo/arayis/#comment-10887</guid>
					<description>Sağolun yorumlarınız için.. Gerçekten de 'umut' en büyük nimetimiz. Kötü hayat şartları her geçen gün törpülesede umudumuzu, sevgi ve inanç kibridiyle yeniden alevlendirebiliriz hayatımızı, umudumuzu.. .</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Sağolun yorumlarınız için.. Gerçekten de &#8216;umut&#8217; en büyük nimetimiz. Kötü hayat şartları her geçen gün törpülesede umudumuzu, sevgi ve inanç kibridiyle yeniden alevlendirebiliriz hayatımızı, umudumuzu.. .</p>
]]></content:encoded>
				</item>
	<item>
		<title>yazi_yorum tarafından</title>
		<link>http://www.eanlat.com/nerdeo/arayis/#comment-10893</link>
		<author>yazi_yorum</author>
		<pubDate>Mon, 17 Mar 2008 22:25:39 +0000</pubDate>
		<guid>http://www.eanlat.com/nerdeo/arayis/#comment-10893</guid>
					<description>Olmaz mı kardeşim olmaz mıııııı....... Bak en canlı örneği benim. Umutların tükendiği yerde Türklüğün gururu başlar. Bİzde bu anlattığın insanlardan çok var mesela benim eşim. sanki o kitaptan çıkmış gibi bana en büyük umut oldu. Yaşamın tekdüzeliğine rağmen, hırs, öfke çemberinden sıyrılmayı başarmış, insanlığını yitirmemiş olan eşim benim en büyük umudum oıldu demekki umut suz olmamalıymış di mi?</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Olmaz mı kardeşim olmaz mıııııı&#8230;&#8230;. Bak en canlı örneği benim. Umutların tükendiği yerde Türklüğün gururu başlar. Bİzde bu anlattığın insanlardan çok var mesela benim eşim. sanki o kitaptan çıkmış gibi bana en büyük umut oldu. Yaşamın tekdüzeliğine rağmen, hırs, öfke çemberinden sıyrılmayı başarmış, insanlığını yitirmemiş olan eşim benim en büyük umudum oıldu demekki umut suz olmamalıymış di mi?</p>
]]></content:encoded>
				</item>
</channel>
</rss>
