Baba, azıcık ağlasam?
hadibesende yazmış
O gitmiştir. Sana düşen taş gibi durmaktır. Kimse böyle olman gerektiğini sana söylemez ama sen bilirsin “taş” gibi olmak gerektiğini.
Vücudun yer çekimine karşı savunmasızdır, boylu boyunca uzanmak ister. Uzanmak da değil aslında “yığılmak”.
Yapamazsın. Düşünmen gereken başkaları vardır. Boğazına acı gelir oturur, yutkunursun. Öyle alışırsın ki yutkunmaya acını, o acı boğazına yapışır kalır. Senin bir parçan olur artık, alışırsın.
Yıllar geçer büyürsün. Hayat devam eder. Başka acılar olur, başka sevinçler. Her seferinde elin ilk önce telefona gider. Onun güven dolu sesini duymak istersin, sonra yokluğunu hatırlarsın, acı biraz daha artar, sen yine yutkunursun.
“Baba biz Erdek’e tatile gidiyoruz annemle. En sevdiğin yere. Ne bulurdun orada hala anlamıyoruz, ama biz seni bulmaya gidiyoruz baba!”
“Baba bir görsen öyle başarılı bir iş kadını oldum ki, gurur duyardın benimle. Belki de zaten duyuyorsundur bir yerlerde.”
“Baba seni öyle özledim ki, hiç tanımadığım insanlara yokluğunu anlatıyorum burada.”
“Baba hani ben hiç ağlamadım ya arkandan, çünkü sen ağlamama dayanamazdın ya.”
“Baba, azıcık ağlasam…”
 
 Loading ...
|
|
6 Temmuz, Cuma , 2007
Cuma, Temmuz 6th, 2007:
Al işte kaç ay geçti burnum gene sızladı, göz pınarlarıma çöktü oturdu yaş.
Bence bu acı hiç bitmeyecek.
Cuma, Temmuz 6th, 2007:
ağlamak istiyorum şimdi şuan bu yazıyı okuyunca ama yok ağlayamıyorum içim ağlıyo
Cuma, Temmuz 6th, 2007:
Bir özlem ancak bu kadar güzel,bu kadar çarpıcı anlatılabilirdi..
Hele de babamın hastalıkla pençeleştiği şu günlerde içime oturdu bu yazı.. :’(
Cuma, Temmuz 6th, 2007:
kelimeler anlamsız,ne yazsak boş.baban da öyle isterdi zaten,azıcık ağla.:(
Pazartesi, Temmuz 9th, 2007:
zor birşeydir sevdiğin insanı kaybetmek ve zaman içinde bazen rolün bir parçası gibi bir damla göz yaşı dökmeden taş kesilmek zorunda kalırsın. çok iyi biliyorum bu hisleri bende çok sevdiğim ailemden birini kaybettiğimde öyle olmuştum. ve bundan sonra ne yazsam boş çünkü saçmalamaya başlayacağım. senin adına üzüldüm ama babanın istediği gibi biri olduğun için gurur duymalısın kendinle :(
Çarşamba, Temmuz 18th, 2007:
baba olmak zor iş ve ağır benim ki kaldıramadı en azından, kendini şanslı sayabilirsin.
Pazar, Temmuz 22nd, 2007:
Bazı şeyleri anlatmak zordur ama bu yazıda her şey çok güzel anlatılmış, hüzün de başarı da.
Hayatta en sevdiğim kişi babamdır. Belki de bu yüzden bu yazı bana o kadar çok dokundu. Ama arkadaşların da belirttiği gibi, babanın istediği gibi başarıya yani hedefine ulaşman çok güzel.
Eminim bunu gören baban, buna senden daha çok sevinmiştir.
Umarım herkes bir gün hedefine ulaşır.
Salı, Temmuz 24th, 2007:
Ağlamak güzel şey. İnsanoğlu ağlamalı, erkekler de dahil.
Cumartesi, Temmuz 28th, 2007:
kısa ve öz muhteşem olmuş duygu patlaması yaşadım
Pazar, Temmuz 29th, 2007:
Ben de babamı kaybettim ve hıçkırarak ağlıyorum şu an.
Çarşamba, Ağustos 1st, 2007:
Babası ölünce kör olan adamdan sonra aynı etkiye maruz bırakan bir kadın. Tanırım kendisini yaratıcılığı sadece yazıyla sınırlı değildir. Kendisi görselde düşünür. “Taş” gibi duruşu, “Başarılı iş kadını” oluşunun yanında açık sözlü bir arkadaştır kendisi. Tahminimce kovasını doldurmaktadır son damlaları bekler. Taşırdığı zaman gerçek ismiyle hepimizin karşısına çok başarılı işlerle çıkacaktır. Sabırlıyız, bekleriz.
Salı, Eylül 25th, 2007:
emin ol baban seninle gurur duyuyor çünkü onu böylesine seven bi çocuğu var yha süper yazmışsın kolay kolay ağlayan biri olmadığım halde salya sümük oldum yhaa:’(
Pazartesi, Ekim 8th, 2007:
şöyle bir yazılara göz gezdirmek isterken dikkatimi çekti anlatışın… kısa - öz ve SEVGİ dolu.
AĞLIYORUM… UZUN ZAMANDAN SONRA İLK KEZ AĞLAMAK İSTİYORUM…
Cuma, Ekim 19th, 2007:
ben de anlatıyorum böyle annemin arkasından.. ona sölüyorum, haber veriyorum.. görüyodur ,duyuyodur diye umutlanıyorum.. görüyolardır dimi..
ağlamak istedim ben de şimdi okuyunca bi daha, o da istemezdi ama..
tutamıyorum napiim..
Cuma, Ekim 19th, 2007:
görüyorlardır, duyuyorlardır tabi. kör, sağır olmadılar ya.
sen de benim gibi azıcık ağla ayşegül:(
Cumartesi, Ekim 20th, 2007:
bu yazıyı yaşamadan yazdıysan kalemini takdir ediyorum.
gerçek hayat hikayense sana sabırlar diliyorum.
o sana sahip olana kadar onunda bir babası vardı.baba olmasının anlamı sensin. yalın kısa bu kadar özlenirtebrikler
Pazar, Eylül 14th, 2008:
baba..:( ağlamama dayanamazdın ya !
azıcık ağlasam..
ağlattın beni..umarım beni görüyordur şu an ve saçımı okşuyodur ağlama kızım diye..ne çok isterdim şimdi ona sarılabilmeyi..”beni çok üzdüler baba..onları döv ” demeyi..