Babam ve oğulları yazısına yapılan yorumlar

baybora tarafından

baybora — Thu, 01 May 2008 07:19:25 +0000

hocam
Allah herkesin gönlüne göre versin her defasında eli ayağı sağlığı düzgün olsun diye dua edilir hamile kadına, ibret alınacak bir yazı. Atalarımız en güzel sözlerle bu konuya parmak basmış kız çocuklarının babaya ne kadar düşkün olduğınu hayat göstermiştir. OĞLUM VAR DEME EL KIZI GİRENE KADAR o kadar gerçek bir sözki evlendikten sonra erkek çocuklar aileden kopuyor kızlarsa hep ailenin içinde gibi. Allah hayırlı evlar verecek önemli olan bu kim bilir BÜLENT ERSOY un babasıda oğlum oldu diye ne kadar sevinmiştir.
Eline yüreğine sağlık.

rose19 tarafından

rose19 — Thu, 01 May 2008 08:13:39 +0000

nostaljik eskinin babaları sanırım hep senin baban gibiydi..sevgilerini dışa vurmazlardı ama annelerimizin babana söylerim lafı bile çoçukları korkutmaya yeterdi.şimdiki babaların geneline bakıyorumda sevgilerini çoçuklara fazlasıyla gösterdiklerinden midir bilinmez malesef çoçuklar üzerinde otorite sahibi olamıyorlar..

Semih tarafından

Semih — Fri, 02 May 2008 00:04:50 +0000

herseyin ortasi karar ama ortasini bulmak da cok zor. elinize kaleminize saglik ogretmenim…

gülnur tarafından

gülnur — Fri, 02 May 2008 20:46:51 +0000

Bu yazıdan çok etkilendim.İyi ki benim öyle bir babam yok.Arkadaştan daha ileri derecedeyiz kendisiyle.Dünyanın en iyi babasıdır desem yeridir.Onu çok seviyorum:)

hain evlat ökkeş tarafından

hain evlat ökkeş — Fri, 02 May 2008 23:05:29 +0000

hayırlısı neyse o olsun allah çocugun hayırlısnı versin kız erkek farketmez

cilekbahcesi tarafından

cilekbahcesi — Sat, 03 May 2008 14:33:23 +0000

Ben böyle bir otorite ortamı görmedim fakat eşimin babası ve babamın babası da aynı böyleymiş.Rose’a katılıyorum.Sevgiyi göstermek de otorite boşluğumu yaratıyor diye insanın sorası geliyor.Ben bir anne olarak hep ikilemdeyim.4 yaşında bir çocuğum var ama ben hala nasıl davranmam gerektiği konusunda hala sıkıntı yaşıyorum.Mümkün olduğunca sert olmamaya çalışıyorum.Dayak olayı evimize giremez zaten.Sürekli konuşmaya,anlatmaya çalışarak büyütmeye çalışıyoruz çocuğumuzu ama karşımızda hep bizi kaale almayan bir çocuk tavrıyla karşılaşıyoruz.Doğrusunu çözemedim.Hep düşünüyorum 4 yaşındaki çocuk böyle olursa buluğ çağında ya da ilerki yaşlarında biz naparız diye?
Bu arada sevgili ablacım,yine önemli bir konu üzerine yazmışsın.Eline sağlık.

nostaljik tarafından

nostaljik — Sun, 04 May 2008 13:16:12 +0000

Bence Semih’in dediği gibi her şeyin ortasını bulmak lazım ama çok zor gerçekten.Çilekcim senin yaşadıklarının aynısınını biz de yaşadık çocuk büyütürken.Fazla sevgiden oluyor kesinlikle.
Şu anda da çocuğumuzla rolleri değişmiş durumdayız sanki.Yani biz ondan korkuyor ve çekiniyoruz resmen.”Aman kırılmasın,darılmasın,üzülmesin,mutlu olsun” derken dışarıda herkes tarafından beğenilen saygı,sevgi dolu iyi bir çocuk,ama içerde bizi her konuda yöneten bir komutanla birlikteyiz :DD
Yazım için sunduğunuz görüşlere sonsuz teşekkürler..

yazi_yorum tarafından

yazi_yorum — Mon, 05 May 2008 12:51:21 +0000

Öncelikle yazınız çok güzel ve insanı düşündüren ve düşündürürken de ders veren bir yazı olmuş. ellerinize sağlık. Eğitimci olmanızdan mıdır bilmem ama burda da insanlara doğruyu göstermeye özen gösterir bir yazı buldum. Benim yorumuma gelince ben de bir babayım. Aslında babam (cennet mekanı olsun) çok sert ve acımasız biriydi. Dış görünüşünde tabi. en azından bize öyle tanıtmıştı kendisini ama bir gün kendisiyle evde yanlızken ona birden bayılma numarası yaptım o anı görmeliydiniz. Rengi bembeyaz olmuş öylesine korkmuştu ki, bu duruma ne kadar sevindiğimi anlatamam çünkü ben ilk defa babamın bana ”oğlum” dediğini duymuştum Yaptığımın doğruluğunu yanlışlığını tartışmayacağım benim için önemli olanın babamın aslında beni ne kadar çok sevdiğiydi ve ben bunu anlamıştım ki , sizin de dediğiniz gibi evde nefes alması bile bizim için bir uyarıydı. Şimdi ben aynı şeyleri oğluma yansıtamıyorum çünkü zaman çok değişti ve sanırım şu anda uygulanması gereken tamamen baba oğul ilişkisinden ziyade arkadaş ilişkisi. Böyle olursa dışarda evinde bulamadığı yakınlığı sözde arkadaşlardan bulup elimden veya elimizden kaçabilir ki ben bunun örneklerini çok görüyorum. O yüzden bence derimki günümüzde otoriteden ziyada samimiyet ve arkadaşlık olmalı. ANcaaaak samimiyetle laubaliliği karıştırmamak şartıyla. Bu da otorite kurmak değil biraz disiplinle aşılabileceği kanaatindeyim
Tekrar ellerine ve kalemine sağlık.

nostaljik tarafından

nostaljik — Tue, 06 May 2008 09:43:09 +0000

Sevgili yazı_yorum,
Öncelikle yazımla ilgili sunduğunuz güzel görüşler ve nezaketiniz için çok teşekkür ederim.Çok mutlu oldum inanın.
Bana göre sizin yazınız çok daha etkileyici.Aynı konuya ne kadar güzel parmak basmışsınız! Yorumunuzda aynı otorite ortamından sizin de geçtiğiniz ve o küçücük çocuk kalbinizle buna ne kadar üzülüp içlendiğiniz görülüyor.Bana sorarsanız babanızı ve size olan sevgisini ölçmek için iyi bir yol bulmuşsunuz.Küçük bir oyun ve son derece zekice.Çünkü çocuk psikolojinizi son derece rahatlatmış .Beni de en çok üzen durum bu işte.Her iki tarafın da özünde birbirini çok seviyor olmaları,canından bir parça olmaları.Üç günlük dünyayı sevgi içinde,sevilerek severek,birbirine göstererek mutluluk ve neşe içinde geçirmek varken bu gereksiz otorite,peşi sıra gelen soğuk ilişkiler neden?.”Oğlum” ya da ”Yavrum”demek neden bu kadar zor,çocuğunun başını okşayıp sevmenin,onu öpmenin neresi yanlış? Bakınız babanız dünyadan ayrılmış.Allah rahmet eylesin.Keşke başından beri size olan sevgisini sonuna kadar,gizlemeden hep gösterseymiş.İnanın içim burkuldu.
Kendi çocuğunuza olan davranışlarınız son derece yerinde.Elbette ki arkadaş gibi olunmalı fakat sınırları iyi ayarlanarak.Çünkü o davranışlar ileride aynı şekilde size geri dönecektir.Biraz disiplinin şart olduğu görüşüne ben de katılıyorum bu yüzden.Çok şükür ki günümüz çocukları sevgi ortamında yetişiyorlar hep.Ne mutlu onlara.
Sizin de o güzel yüreğinize ve kaleminize sağlık.Tekrar teşekkür ediyorum :)

anafikir tarafından

anafikir — Tue, 06 May 2008 10:40:22 +0000

Bir zamanlar babam da bana bunu yazdırtmıştı (Bkz: Baba öpücüğü).

Sanırım bizim coğrafyamızın babaları böyle. Sevgi göstermek acizlikle benzer anlamlar taşıyor. Maalesef.

nostaljik tarafından

nostaljik — Tue, 06 May 2008 19:39:24 +0000

Çok güzel yazmışsın @anafikir..10 numara bir yazı.Bir erkek çocuk olarak babanla ilgili ve genel anlamda yaptığın gözlemler çok doğru.Bundan epey bir önce,çok gençken böyle bir yazı yazmış olman da ayrıca şaşırtıcı.Yetenek çok ayrı bir şey demek ki.
Genelde Türk insanına ve coğrafyasına uygun davranışlar bunlar.Benim anlamadığım senin baban Batı’da yaşıyor ve 40-50′li yaşlarda bir insan olması gerek.Neden kendi babasını rol model almış ve geleneği devam ettiriyor ki?Çok mu hoşuna gitmiş?Yaşı itibariyle biraz daha ılımlı olması gerek bence.En iyisi sen babana önce kendi yazını,sonra bu sayfayı bi’okuttur derim.Taş değil ya.Kesinlikle etkilenecektir.
”Baba Öpücüğü”adlı bu yazıyı mutlaka okumanızı öneriyorum.