Babama sözüm var benim!
asivemavi yazmış
Hani gözünüz hiçbir şeyi görmez o anda. İşte öyle bir andı. Sıkıyorum kendimi, dişlerimi sıkıyorum. Isırıyorum, kanatırcasına ısırıyorum dudaklarımı. Kulaklarım da uğulduyor. Her yanım yanıyor sanki.
Bıraksalar beni, hemen buraya bıraksalar da gitseler. Bakmasalar arkalarına dönüp de, ama babamı verseler bana…
Küçükken her gece sarılıp yattığım oyuncak ayıma ileride babam gibi bir adamla evleneceğimi anlatırdım.
Benim büyük cennetim, beyaz atlı prensim nerde şimdi? Emektar oyuncak ayım bile duruyorken babam nerde şimdi?
Annem ağlıyor, hıçkırıyor. İçindeki zehiri boşaltmak ister gibi… Herkes başına üşüşmüş, güya yardım etmek istiyorlar. Bana sorarsanız şimdi onların aç bir akbaba sürüsünden farkı yok!
Gözlerim kısılıyor. Babamın gülüşü aklıma geliyor, olmuyor, ağlayamıyorum. Ama içim titriyor, vücudum sarsılıyor baştan aşağıya. Dizlerimin boşaldığını hissediyorum, yorgun düştüler ve oturmak istiyorlar. Ama ben istemiyorum!
Sert bir rüzgar çarpıyor arada bir yüzüme. Yıkmak ister gibi beni. İnadım yardımcı oluyor, rüzgara da karşı geliyorum.
Annem ayağa kalkıyor. Bana doğru koşuyor, kollarını açarak. Sarılıyor bana, içine almak ister gibi beni. Evet, sıcak. Güzel de kokuyor. Ama babamı aratıyor. Daha ilk saniyeden çok özledim onu…
Kulaklarım daha çok inlemeye başlıyor ve hala aynı ses: ”Baban öldü yavrum!”
Ne kadar da kolay söylenmişti bu söz bana. Canımdan can koparılmıştı sanki. Baştan biliyordum cümlenin nereye varacağını. Nefeslerinden anlıyordum annemin ne demek istediğini. Hazır değildim ki daha ben… Kimse düşünmemişti ki bunu…
Annem kollarımdan tutup sarsıyor beni. Hayır! Ağlamayacağım! Babama sözüm var benim.
İşte bundandır asiliğim ve göz yaşlarımın kuruluğu. Bundandır insanlara olan nefretim, hırsım, güvensizliğim… Gözlerimin uzaklara dalması, iç çekişlerimin derinliği bundandır…
Özledim seni baba. Rüyalarıma bari gel, gel artık.
 
 Loading ...
|
|
14 Kasım, Çarşamba , 2007
Çarşamba, Kasım 14th, 2007:
Bazı acıların insan hayatına düşen gölgeleri ne kadar koyu ve büyük oluyor değil mi?
Bunları duygu dolu kelimelerle dile getirmek ise ayrı bir başarı.
Yazdıkların için kutlar, kaybınız için sabır dilerim.
Çarşamba, Kasım 14th, 2007:
acıların paylaştıkça azalır.Allah sabır versin.Duygularını o kadar güzel aktarmışsınki inan acını hissettim.Yüreğine kalemine sağlık.
Çarşamba, Kasım 14th, 2007:
Sevgili mavi,duygularını çok iyi ifade etmişsin.Ölümü tatmayacak bir insan var mıdır?Kabullenmekten başka çaremiz yok ki.
Nerede ve ne zaman öleceğimizi hangimiz bilebiliriz?
Annen hem anne hem baba olmaya çalışıyor sana.Zor günler geçiriyorsun ama eninde sonunda acın hafifleyecektir,sabırlar diliyorum..
Çarşamba, Kasım 14th, 2007:
ARKADASLAR HERSEY ICIN TESKUR EDRIM AMA BENIM BABAM HENÜZ ÖLMEDİ :) sadece düşünmüştüm… ama düşünmesi bile cok kötüydü bu yazıyı yazdım çünkü elimizdekilerin kıymetini bilmeyi öğrenmeliyiz. kendınıze cevrenızdekılere cok ıyı bakn
Perşembe, Kasım 15th, 2007:
Sabahtan beri içim acıyordu mavi.Ne diyeyim sana ben.Kızayım mı,sevineyim mi?Herkesi de inandırdın bak.
Asıl sen öğren,hem annenin,hem babanın kıymetini,okey?
Perşembe, Kasım 15th, 2007:
e asimavi böyle bir seyi hayal etmek bir yana dile getirip yazmak benim harcim degil dogrusu. ne akla hizmet ve nasil yazabiliyorsun böyle birseyi. elin nasil variyor hayret yani.
Perşembe, Kasım 15th, 2007:
bende annemi çağryrm, rüyama gel anacığım, nolur gel, iyi göreym seni, su serp yüreğme.
bekle beni annem, bitanem, balım, miniğim, adı gül kendi gülüm..
Cuma, Kasım 16th, 2007:
E be kızım nediyeyim sana,nasıl bir hayaldir bu yaw.Git kızım bir daha dah güzel hayaller kur onları yaz emi hatta bunlar pembe panjurlu,yeşil boyalı evi olan hayaller bile olabilir.Herkesi dumur ettin burda nasılda içim acıdı neyse Allah sağlıklı ömürler versin ailene de hep yanında olsunlar.
Cuma, Kasım 16th, 2007:
yorumLarı okumasaydım aynen bende sabırLar dileyecektim :)
eLine kaLemine sağLık … çok etkileyiciydi !
Cumartesi, Kasım 17th, 2007:
kızmayın arkdslar yaa.Ne yapayım estı aklıma işte …. yinede hepinizden cok özur dılerım kandırmak ıstememiştim hatta begenilmez yorum yazılmaz die düşünmüştüm..
Cumartesi, Kasım 17th, 2007:
ya dogruyu soylemek gerkirise gercektende etkilejici bir hikaye bunun birde babanizin sizden cok cok uzakda oldugunu dusunun benimki gibi allah gecinden versin olum haberini duymak veya cok sonra ogrenmek ne kadar aci olsa gerk
Pazar, Kasım 18th, 2007:
herkese cok inandiri gelmesinin sebebi yazinn guzelligi.
konu iyi secilmis mi derseniz.benim acimdan “neden olmasin”
ama yorumlardanda anlasildigi uzere konu pek begenilmemis.
hayal gucu guzel yazi guzel konu da guzel.
belkide okuyucunun elestirisiyle asivemavi ailesi ve tum sevdiklerine beklemedigi kadar iyi davranir dersem cok mu hayalci olur?
Perşembe, Ocak 3rd, 2008:
asi ve mavi olmanın anlamını çözememişsin bence kızım.birini özelliklede babanı kaybetmek nasıl acıdır biliyomusun.bırak onu kendi babanın bile yasını tutmaya hayat izin vermez çünkü ölüm haberi vermen gereken annen ve kardeşlerin vardır.Bide onların sorumluluklarını genç yaşta almak var.Bidaha aklına geldiğinde böyle şeyleride hayal et olurmu.Ölğmden daha acı ne olabilir diye düşünürken ölüm haberini vermenin daha acı olduğunu -hayatın nasıl öğretebileceğini düşün ve hayal gücünü ölümle şaka yapmak için değilde başka şeyler için kullan olurmu asi ve mavi!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Perşembe, Ocak 3rd, 2008:
BANA KIZIM DEME BEN SENIN KIZIN FLAN DEILIM ÖNCELIKLE BUNU SÖYLEYM…SENDEN ASILIGI MAVILIGI YADA HAYATIN ANLAMINI ÖĞRENECEKDE DEILIM.. ALLAH DAHA FAZLA VERMESIN AMA BEN ACI DA CEKTIM ONUN DA NE DEMK OLDUGUNU BİLİYORUM. lütfen yazdıklarınıza DİKKAAATTT!!! edin…
Pazar, Ekim 12th, 2008:
ee be mavi baba acısı öyle iki kelimeyle ifade edilemeyecek kadar büyük..o acıyı yaşayınca böyle rahat kelimeler kullanılmıyor.nasıl böyle bir hayal kurabilirsin..inan çok üzüldüm :(
Cuma, Kasım 21st, 2008:
yazdıkalrın belkide gerçek bir duygunun aynasıdır. insanlar yaşamadıkça acısını bilemzler ölümün. Hayatında olan biri artık yoktur. Ölümü kendşne göre tasvir etmişsin. Deneme tadında olmuş yüreğine sağlık…. yazılarının devamını dilerim….