Bebeğim; Umutsuzdum, çaresizdim, baban yine uzaklardaydı, yalnızdım. Sendense hiç haber yoktu.

Tam 8 yıl olmuştu gelmeni isteyeli, ama sen yoktun. Körkütük aşıkken evlendim babanla. Dünya umurumda değil, kim tutar beni öylesine coşkulu öylesine mutluyum ki. Sonra seni istedim. En çok sevdiğimden bir parça olsun istedim, ama sen gelmedin.

Ellerin ellerime benzesin, gözlerin baban gibi sıcacık baksın istedim. Umut ettim, hayal kurdum sana dair. Ama sen yoktun.

Göz yaşlarım sel oldu aktı, gelmeni beklerken yıprandım, yoruldum. Ama inatsın ya gelmedin.

Baban giderken bilinmeyene, beni tek başıma, yalnızlığımla bırakırken; O’na bir şey olursa, geride ondan bir eser kalsın istedim. Seni istedim ama sen duymadın seslenişlerimi gelmedin.

Yalnızlığımı paylaş istedim, sessiz evimde kahkahalarını, ağlamalarını istedim. Akşam eve dönmek için bir nedenim bir heyecanım olsun, soğuk duvarlar karşılamasın, anne diyen sesin karşılasın istedim. Ama sen gelmedin.

Çok bekledim seni, bir de babanı. Şairin dediği gibi:

Ne hasta bekler sabahı,
Ne taze ölüyü mezar
Ne de şeytan bir günahı
Seni beklediğim kadar

Bekledim ben de senin gelmeni, babanın dönmesini.

Minicik ellerini hayal ettim, kıvır kıvır saçlarını, karaböcük gibi bir şey olacaksın sandım. Ama sen nerdesin, yoktun hala.

Gelmeni istedim bebeğim, hem de çok. Anne demeni. Çok mu şey istemiştim şu hayattan? Ne sevdiğim yanımdaydı, ne de sen geldin.

• Aşkımı böyle unutacağım
• Sevda böyle mi?
• Hasretim yavrum sana, ne olur gel artık!
• Aşka son davet
• Yalnızlığın ilk dakikaları