Birçok şeyden yoksundum ama mutlu bir çocuktum yazısına yapılan yorumlar

kobalt tarafından

kobalt — Sun, 05 Aug 2007 16:30:18 +0000

edirne mi?aman tanrııııım :)
aa tabı hemsehri olduğumuzu söylemiştik değil mi?

mskalimero tarafından

mskalimero — Sun, 05 Aug 2007 16:33:01 +0000

valla çok doğru.kardeşmde yeni olan hiç1şeydn 2 dakdn fazla mutlulk duyAmyr..sanki o uzuuun zamndr istediği 1şey değlmş gbi.
çağn hastalğı doyumszlk..
korkuncu benmde mutllk sürem yavş yavş azalyr.
ilkokuldyken annemn aldığı ayakkabları başucuma koyar bir elm onun üstünde olduğu halde uykuya dalardm anlatlmz bir mutllkla.
sene 1300..:)

bastet84 tarafından

bastet84 — Sun, 05 Aug 2007 17:17:28 +0000

biz de televizyon varmış küçükken annem hala anlatır ev tıklım tıkış olurmuş çay koy bilmem ne derken ondan başka herkes izlermiş:) valla şimdi sokak arası kalmadı ki her yer otobana döndü çocuklar isteseler de oynayamazlar.

ceselo tarafından

ceselo — Sun, 05 Aug 2007 19:02:10 +0000

zaman degisiyor,tabiki cocuklari da zevk aldigi seyler degismek zorunda.insanoglu doyumsuzdur.insan kendini doyduguna dair kandirabildigi derecede mutlu olabilir.bu da bu devirde epey zorlasti

sempatik_ufaklik tarafından

sempatik_ufaklik — Sun, 05 Aug 2007 20:03:45 +0000

çok güzel tespitler aslında. eğer bir insana az ile yetinmeyi öğretirseniz o zaman doyumsuzluk derecesi daha az oluyor. fakat siz bir insana her istediğini anında alırsanız doyumsuzluk katsayısı katlanılmayacak derecede artıyor ve artık herkesin sabrını zorluyor.

sevil yüksel tarafından

sevil yüksel — Thu, 09 Aug 2007 08:35:01 +0000

Şimdi çocuklar heidi, sindirella, pinokyo falan da bilmiyor. Oysa bizim ilk kahramanımız Cin Aliydi ve adı olanlar ki oblar da az artık Cin Ali olarak çağırılırdı:)) Bilgisayar başından ayrılmayan anne-babaların çocukları da öyle; bizler de kendi çocuklarımızı anne-babalarımızın bizi yetiştirdiği gibi yetiştiremeyeceğiz maalesef:((