Büyüyorum!
Zehra yazmış
Şiirler yazardım önceden, artık elektronik posta bile yazmıyorum. Dondurmaya bayılırdım, babam alınca yiyebilirdik bir tek. Ben yine babam alsın istiyorum.
Sezen Aksu dinlerdim lise yıllarımda, şimdi zamansızım, radyom hep kapalı. Önceleri “Kanatlarım olsa da uçut gitsem şu sehirden” derdim, şimdi çok özlüyorum o şehri.
Dostlarım vardı yanı başımda önceleri, şimdi yalnızım, özler oldum Türkçe konuşan insanları. Anneme kızardım “Asla onun gibi olmucam” derdim, giderek ona benziyorum ve sevmeye başlıyorum bu değişimi.
Kaygılarım yoktu evvelden, ya top peşinde koştururduk ya da kedi, köpek. Şimdi şu saate okulda, bu saatte işte olmam lazım.
Babama verirdim pili biten saatimi, tekeri patlayan bisikletimi çocukken, şimdi her şeyi ben halletmeliyim. Düşüp acıtınca bir yerimi annem öperdi, geçerdi. Artık düşşemde acımıyor, alıştım sıyrıklara.
Kalbimin küt küt attığı günler vardı bir zamanlar. Şimdi her şey “alışkanlık” oldu. Kimseyi görünce kanatlanmıyor kalbim.
Yağmurda yürümeye bayılırdım, kim takardı hasta olmayı…
Küçüktüm, tasasızdım, mutluydum. Şimdi büyüyorum yavaş yavaş. Ve istiyorum ki, gelecek bana bu günleri özletmesin.
 
 Loading ...
|
|
27 Ağustos, Pazartesi , 2007
Pazartesi, Ağustos 27th, 2007:
ne güzel yazmşsn, evet annem öperdi, dinerdi tüm acılarm…
Pazartesi, Ağustos 27th, 2007:
beğendim… anlattığın konuyu yani.. bi an taa çocukluğuma gittim geldim. evet büyüyorum… hatta büyüdüm..
Pazartesi, Ağustos 27th, 2007:
Güzel yaşmışsın.bazı cümlelerde kendimi buldum ..Eline sağlık..
”Kalbimin küt küt attığı günler vardı bir zamanlar. Şimdi her şey “alışkanlık” oldu. Kimseyi görünce kanatlanmıyor kalbim.
Yağmurda yürümeye bayılırdım, kim takardı hasta olmayı…”
Salı, Ağustos 28th, 2007:
güel olmuş bende beğendim ama ne yazıki özlyeceksin sende herkes gibi.
Çarşamba, Ağustos 29th, 2007:
Tesekkur ederim arkadaslar, kendinizden bir yer bulmaniza sevindim,yalniz degilmisim, anladim. Evet ozluyoruz gecmisi ama olsun, ozlemekte guzel bir duygu..
Çarşamba, Ağustos 29th, 2007:
senn yazn üzerine bende ÖLÜYORUM başlklı 1 yazı yaziim bari, ben o safhlrı geçtm çünkü..
Çarşamba, Ağustos 29th, 2007:
Yok ya oyle yazma, insanlar sevdiklerinin acisina dayamaz, bizde okurken dayanamayiz… Soyle hayat dolu bir seyler yaz…
Bu arada senin klavyende bir sorun mu var, bazen yazilarini okumakta cok zorlaniyorum ?
Çarşamba, Ağustos 29th, 2007:
Yazar bir arkadaşım şöyle derdi ve pek anlamazdım;
“Büyümek çocuk işi.”
Çarşamba, Ağustos 29th, 2007:
3 günlük dünya işte. Doğucaz, büyücez ve ölücez. Her şey 3 gün…
Perşembe, Ağustos 30th, 2007:
ben hala alışamadım..
Perşembe, Ağustos 30th, 2007:
istisna- Bence arkadasin cok dogru bir sey soylemis. Simdi eminim hepimiz cok daha iyi anliyoruz.
Sinan- Sanada katiliyorum. Gercekten kisacik bir omrumuz var aslinda, bence onu kendimiz ve cevremizdekiler icin ne kadar guzel donatabiliriz bir kez daha gozden gecirmeliyiz!
4BlooD- Bende aslinda onun meraki icindeyim…Nasil birseydir yaslanmak ve yavas yavas yok oldugunu bilmek…. neyse insallah bir gun onuda goruruz… okadar omrumuz olsa keske.
Yorumlariniz icin tesekkurler sevgili Dostlar.
Perşembe, Ağustos 30th, 2007:
SİYAHLALEcm klavyede sorun yok, bende var, ben böyle yazyrm..sze 1 an evvel ulaşsn, bir sebebi de..
Çarşamba, Şubat 13th, 2008:
Ne günlerdi saçların okşandığı yanakların sevildiği günler…
Ne günlerdi babamızın ayagının tahterevalli oldugu gunler…
Ne günlerdi babamızın omzunun uçak oldugu günler…
Ne günlerdi çarpılan kapıların; kızılıp dövüldüğü günler…
Ne günler yaşıyoruz o eller başa uzanamaz olmuş…
Ne günler yaşıyoruz o tahterevalli paslanmış oynamaz olmuş…
Ne günler yaşıyoruz omuzlar kamikaze misali düşmüş…
Ne günler yaşıyoruz ses çıkarmayan kapılar gıcırdar olmuş…
Daha ne günler gelecek ‘ne günler yaşamıştık’ diyeceğimiz,kıymetini bilemediğimiz anlarımıza hasretle….
Çarşamba, Şubat 13th, 2008:
Ve büyüdük kirlendi dünya…
Çarşamba, Şubat 13th, 2008:
Çocukluk çoğu zaman masum anıların yaşandığı zaman dilimidir ama bazen istisnalar da olmuyor değil.Çocukluğu acılarla ya da korkularla geçen birinin de tekrar çocukluğuna dönmek isteyeceğini sanmıyorum.Ne var ki anne olgusu çok farklı bir şey o hep özel,o hep acı dindirici,o hep en güze,o hep herşeyim.
Perşembe, Şubat 14th, 2008:
çok güzel yazmışsın…Hepimiz aynı yız..Herşetin tadı değişti biz büyüdükçe
Salı, Mart 18th, 2008:
sagolun arkadaslar… begendiginize sevindim