Didim’de son yaz
julia bergdorf yazmış
Ege’de Altınkumdayız. Sene 1997. Ailece yazlığımızın terasında akşam yemeği yiyoruz.
Şehir hayatının karmaşasından kaçan babam ve annem, ne yazık ki bu sene yazlığı satacaklarını söylüyorlar bana ve kardeşime. Çünkü artık zor oluyor bu kadar yol gelmek her yaz.
Yemeğimizi bitirmeden küsüp odamıza kapatıyoruz kendimizi, binbir türlü kapris zırlama, cinlenme evrelerinden sonra alışıyoruz bu fikre ve o yazı yaşıyoruz.
Cumartesi sabahı babamın yakın arkadaşı Sinan Amca’nın Butik oteline gidiyorum. Görevim belli, resepsiyondaki ablalara yardım ediyorum. Fotokopi çekiyorum, getir götür işleri. Ama bana sorsanız nasıl önemli hissediyorum kendimi.
Akşama babamlar da otelin barında ailece içki içip, sohbet ediyorlar. Ah bir de son yazımız olmasa diyorum. Sonra resepsiyonda bir koşturma
- “Şu listeyi al İngiliz gurup check-in yapacaklar” diyor Senem Abla.
Görevimi yapıp geldiğimde tıklım tıklım olmuş lobbyde kendime uygun bir yer seçip, gelenleri incelemeye başlıyorum.
Gruptan benim yaşlarımda bir çocuk gelip, benim yanımdaki koltuğa oturuyor, ailesi otele giriş işlemleri ile meşgulken. İçim bi’ hoş oluyor o an. “Yakışıklı çocuk” diyorum içimden. Aynı Nick Carter.
Neyse, onlar odalarına gidiyor. Beni babamlar alıyor, eve gidiyoruz.
Gece rüyamda onu görüyorum. Sabahı iple çeken gözlerim açılır açılmaz, dolabımdaki en favori elbisemi giyip, otele gidiyorum. İçimdeki ses bana gülüyor
- “Amaan ben de o da gitcez, bak keyfine” diyor.
Otele yetişince içim kıpır kıpır, öyle heycanlıyım ki; kussam kalbim dışarı çıkacak sanki. Bir de mide ağrısı başlıyor heycandan.
Geçip havuz barda oturuyorum. Allaahııım havuzda görüyorum onu. Ama hemen kafamı çeviriyorum. O da havuzdan çıkıp geri takla, iki takla hareketler yaparak havuza atlayıp duruyor. Belli ki bana şirinlik yapıyor ”Oltada” diyorum içimden.
Havuzdan çıkıp bara geliyor;
- “Coke” diyor Eşref Abiye. Bana da “Hi!”
Orda tanışıyoruz, çat pat İngilizcemle kötü de anlaşmıyorum hani. İsmimi çok seviyor. Anlamını soruyor. Beni annesiyle, abisiyle tanıştırıyor ve iki üç gün öyle güzel zaman geçiriyoruz. Ki bütün arkadaşlarımı ekip, bütün gün havuz, deniz, kamelya da oturuyoruz.
Kardeşim, onun abisi basket maçları yapıyoruz ve ona aşık oluyorum. Hem de çok kötü. Hem de ilk aşk ama kısa…
Günlerden Cuma. Bir hafta nasıl da çabuk geçiyor. Birbirimize nasıl alışıyoruz. O gece Medusa’ya (disko) gidiyoruz.
Babam bizi bırakıyor ama yanımızda Eşref abi ve Deniz Amcanın kardeşi Kıvanç abi var. Neyse ki ordaki turist kızları görünce bize sıkı sıkı tembih edip ve iki kola gönderip, birazdan döneriz diyorlar.
Onlar gidince Kevin gidip, bize iki tane bira getiriyor. Dans ediyoruz ve ben dans ederken ağlıyorum. Ağladığımı görmesin diye yüzüne bakamıyorum ama alnım ıslanıyor nedense.
Meğerse beraber ağlıyormuşuz.
- “Seni seviyorum” diyor. “Beni asla unutma. Sen benim ilk aşkımsın”
Ben de ona ilk aşkım olduğunu söylüyorum ve hayatımda ilk defa öpüşüyorum. Utanıyorum. Elleriyle yüzüme dokunuyor. Sanırım “Gözyaşına kıyamam” diyor, anlamıyorum.
- “Beni unutmayacağına söz ver” diyor. “Beni sakın unutma” diye sürekli tekrarlıyor.
O gece telefonlarımızı vs veriyoruz.
- “Unutma, görüşeceğiz” diyor…
Ağustosun sonunda öndeki arabada biz, arkada bir ev eşyamız, büyük şehirin yolunu tutuyoruz. Kalbimde ilk aşkım, içimde ayrılık acısı. Ölmek istiyorum ölmek..
Derken bir iki mektuptan sonra verilen sözler unutuluyor. Aşkı bir kere tanıyan yürek tabi ki iflah olmuyor.
Okullar bitiyor, iş hayatı başlıyor, anne baba da emekli oluyor artık.
Bir gün eski komşu Nilgün Teyze Anneye bir zarf veriyor. Mektup Kevin’dan
- “Amerika’dayım, okuyorum ve seni hiç unutmadım” diyor
Ve bunu okuyan ben, bir hafta sonra nişanlanıyorum yine severek. Ama “O çocuk hala sana aşık” demek istiyorum, yapamıyorum. Boğazıma düğümlenen şeylerden kurtulup ben güz aşkımı seçiyorum…
 
 Loading ...
|
|
19 Eylül, Çarşamba , 2007
Çarşamba, Eylül 19th, 2007:
Eğer bana sorsalar, “Yaz tatili diye bir tamlama var anlamı nedir” diye, hiç tereddütsüz Didim derim.
Didim’in yeri benim için de çok ayrıdır. Ama maalesef artık pek yolum düşmüyor.
Çarşamba, Eylül 19th, 2007:
Daha guzel anlatilabilridi diye dusunsem de hikayeyi okurken hic tokezlemeden ilerlemem ve sonunda icimi burkan bir seyler oldugu icin bes yildiz demeden edemedim
Çarşamba, Eylül 19th, 2007:
siz ağlarken bende barda arçiiirs içip sizi seyrettm ve aşk bu dedm size bakp iç geçrerek..
bilmem anlatabldm mi?
Çarşamba, Eylül 19th, 2007:
Efet didim süperdir.Geçen yaz ordaydım ve hayatımda ki en huzurlu dolu dinlendiğim tatil oydu.Medusada çok başarılı bir clup buarada..Neyse hikayeye gelince Kevin şaşırttı wala…
Çarşamba, Eylül 19th, 2007:
hikaye hos. didim benim de sevdigim bir yer. marmaris ve bodrumdan daha cok severim didimi.
Çarşamba, Eylül 19th, 2007:
Didim benim cocukluğumun ütopyasıdır. Hikayemi anlayan beğenen tüm ark. tesekkurler.
Çarşamba, Eylül 19th, 2007:
benim de böyle bir tatil anim var. ama anafikir yayinlamiyo.
Perşembe, Eylül 20th, 2007:
hikayeden çıkarttığımız dersler. 1-aşk güzel şey vessalam 2-bir ara gidip didimi görmeli.
Perşembe, Eylül 20th, 2007:
Ben de hemen Kevin’e kızdım kızı niye unuttun diye?
Meğer çocuk hala aşıkmış.Belki de hala aşıktır.
Perşembe, Eylül 20th, 2007:
Julia,bu ne kadar güzel bir Türkçe!! Anlatım ve hikaye çok hoş..Tebrik ediyorum,çok beğendim..
Perşembe, Eylül 20th, 2007:
valla ANAFİKO deli gbi çalşyrsn yaw dinln birz..her gün bi yenlk, mutlu oluyrm o ayrı..
ben didime gittim, başta o adm atsn yere düşmz sıkış tepiş kumsalı ve kaldğmz şehr içndeki berbat yeri ile beğnmdm.10 günde de beğnck 1şey bulmdm..benm fikr zikr bu..
Perşembe, Eylül 20th, 2007:
tercih edilen tatil beldelerinin kaderi bu. kumsalda balik istifi yatacaksin.
ondan sonra sinirlere kalacaksin. cünkü kimi top oynar top kitaba daldigin bir anda kafanda patlar,
oynayan cocuklar ya kumla ya da kovalariyla denizden tasidiklari suyla mecburi banyo yaptirirlar,
ya da bir iki maganda oturur ve kadinlari kizlari dikizler,
hele o sirtina iki numara kücük mayoyla sahilde vücut (mu acaba) show yapanlar insani kulaklarina kadar kizartir.
ben size icmeleri tavsiye ederim nefis bir belde kücücük bir köy. nefis bir tatil icin bulunmaz ortam.
Cuma, Eylül 21st, 2007:
walla ben cok cok kucukken didim altinkum’a gitmistik.simdilerde hafizamda bir yer etmisligi yok.zaten yorumlara bakinca yazidan cok didim konusulmus sanki.
bence anlatim daha da etkileyici olabilirmis ama askin gectigi her yazi guzeldir hele ki ilk ask.
Cuma, Eylül 21st, 2007:
kim ilk askini unutmus da sen unutasin julia?
Çarşamba, Ekim 10th, 2007:
altınkumda bizim ev vardı babam senede 15 gün geliyoz diye sattı 33 milyara gitti tüm paraya araba aldı oda kapının önünde yatıyor
Salı, Şubat 12th, 2008:
Yaz tatilini orada geçiren bir kişi olarak öykünüzle anılarım canlandı, gözümün önüne geldi.Altınkum gibi kum yoktur. Havası da güzeldir.Başarınızı kutlarım, daha nice aşklar dilerim.
Çarşamba, Şubat 13th, 2008:
Akdenizden fırsat bulup da Egeye bir iki kere adım atabildim.Onlarda tam bir koşuşturmaydı.Güzel yazı ve etkileyici hikaye için teşekkürler. Tavsiyelerinize uyup Didimi de listeme ekleyeceğim ;)
Cuma, Ağustos 29th, 2008:
bende 07 08 diyarbakirdan geldim cok bunalimdaydim yaklasik 2 aydir way barda hem calisiyorum hemde kendimi cokiyi hisediyorum cok rahatim su an halen ordayim gitmeyede niyetim yok ilk asktan sonra ask yok bence kimnedese desin sizin yorumlarinizda gercek oldugu icin okudum icim yandi inan insala kavusursun tesekuler umutlu kalin